รองประธานสมาคมถาม
“เรื่องเป็นเช่นนี้ หลังจากที่ข้าฟื้นขึ้นมาแล้วก็ได้ยินพ่อบ้านพูดว่าสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรช่วยเหลือพวกเราเพราะทำตามคำสั่งของท่าน ดังนั้นจึงอยากมาขอบคุณท่านสักครั้ง นอกจากนี้ยังมีเรื่องบางอย่างที่อยากหารือกับท่านรองประธานสมาคมสักหน่อยด้วย”
“ถึงแม้ว่าข้ากับท่านปู่ของเจ้าจะมิได้ไปมาหาสู่กันมากมายนัก แต่ก็รู้ว่าเขามีอุปนิสัยตรงไปตรงมา บวกกับที่เจ้าและจือฉีมีความสัมพันธ์อันดีเช่นนี้ ดังนั้นช่วยเจ้าสักหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร” รองประธานสมาคมพูด “สำหรับเรื่องที่เจ้าบอกว่าอยากจะหารือด้วย เรื่องนี้เจ้าคุยรายละเอียดกับคนที่ไปส่งได้เลยนะ”
“เรื่องนี้จำเป็นต้องคุยกับผู้จัดการ ดังนั้นจึงให้จือฉีพามาหาท่าน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ท่านรองประธานสมาคม ข้ามิได้มาถามหาความช่วยเหลือ หากแต่มาร่วมมือกับสมาคมนักฝึกสัตว์อสูร”
“ร่วมมือหรือ” รองประธานสมาคมมองซือหม่าโยวเย่ว์ ไม่รู้ว่าเธอจะมีอะไรมาร่วมมือกับตนได้ “สมาคมนักฝึกสัตว์อสูรมิได้ฟังเพียงข้าคนเดียวเท่านั้น อยากจะร่วมมือกับสมาคมนักฝึกสัตว์อสูร เช่นนั้นเจ้าก็ต้องนำเอาสิ่งที่ต้องใจสมาคมมา”
“ในเมื่อข้ามาถึงนี่ ย่อมต้องคิดถึงจุดนี้เอาไว้อยู่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เช่นนั้นเจ้าลองบอกมาสิว่าเจ้าอยากจะร่วมมือกับสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรอย่างไร” รองประธานสมาคมถาม
“ตอนนี้ร้านค้าตระกูลซือหม่าต้องการสัตว์อสูรวิเศษที่ฝึกให้เชื่องแล้วจำนวนหนึ่ง หวังว่าสมาคมนัก
