นพูดเสริม “ข้าได้ยินคนที่มาพูดว่าเป็นการตัดสินใจของท่านรองประธานสมาคม”
“นั่นคงจะเป็นเพราะจือฉีไปหาท่านอาของเขาสินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ส่งถ่านหินให้ในยามหิมะโปรย ย่อมดีกว่าโรยกลีบดอกไม้ตกแต่งอยู่แล้ว ไม่ว่าจะช่วยเหลือพวกเราได้เพียงน้อยนิดแค่ไหน พวกเราล้วนต้องขอบคุณพวกเขา ในขณะเดียวกันพวกเราก็ต้องตอบแทนพวกที่คิดจะฉวยโอกาสยามพวกเราประสบเคราะห์เหล่านั้นให้สาสมด้วย!”
พ่อบ้านเห็นความมั่นใจในตัวเองในแววตาของซือหม่าโยวเย่ว์ ในใจจึงสงบนิ่งลงมาไม่น้อย ขอเพียงแค่เขาไม่ล้มลงไป ตระกูลซือหม่านี้ก็ไม่มีทางล้มลงแน่นอน
“คุณชาย ต่อไปพวกเราควรทำเช่นไรกันดีขอรับ”
“ท่านไปเรียกผู้จัดการเหล่านั้นเข้ามาที พวกเรามาหารือกันสักหน่อยดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
เธอไม่เชื่อหรอกว่าตนที่เป็นทั้งนักฝึกสัตว์อสูรและนักหลอมยา จะประคับประคองตระกูลซือหม่าเอาไว้มิได้!
“ขอรับ”
พ่อบ้านเดินออกไป เพียงไม่นานก็พาตัวผู้จัดการเหล่านั้นเข้ามา
“คุณชายห้า” ผู้จัดการทำความเคารพซือหม่าโยวเย่ว์อย่างนอบน้อม
ตอนนี้เธอเป็นเจ้านายของพวกเขาไปเรียบร้อยแล้ว
ก่อนหน้านี้เพียงแค่ไม่เลือกปฏิบัติต่อเธอตามที่ซือหม่าเลี่ยบอกเท่านั้น แต่ในใจก็มิได้ยอมรับเธอ ทว่าหลังจากได้ฟังเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น ทุกคนต่างก็เห็นเธอเป็นเจ้านายของพวกเขาไปแล้ว
“เอาล่ะ ทุกท่านหาที่นั่งเถิด” ซือหม่าโยวเย่ว์โบกไม้โบกมือแล้วพูดว่า “เมื่อครู่ท่านพ่อบ้านเล่าสถานการณ์ใ
