ห้ข้าฟังหมดแล้ว ก่อนอื่นโยวเย่ว์ต้องขอบคุณที่ทุกท่านไม่ทอดทิ้งตระกูลซือหม่าในช่วงเวลาเช่นนี้ ข้าขอขอบคุณทุกท่านแทนท่านปู่และพวกพี่ๆ ด้วย”
พูดแล้วเธอก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะโค้งคำนับให้ทุกคน
“คุณชายจริงจังเกินไปแล้วขอรับ” บรรดาผู้จัดการเหล่านั้นพากันลุกขึ้นยืน ไม่กล้ารับการขอบคุณจากซือหม่าโยวเย่ว์
“นี่เป็นเรื่องที่สมควรยิ่งนัก” ซือหม่าโยวเย่ว์นั่งลงอีกครั้ง บรรดาผู้จัดการจึงนั่งกลับลงไปด้วย “ข้าเองก็ได้ยินมาว่ามีผู้จัดการคนสองคนที่จากไปในช่วงนี้เพราะรู้สึกว่าตระกูลซือหม่าของเราจะกระจัดกระจายกันด้วยเรื่องนี้ ข้าไม่ตำหนิพวกเขาหรอกนะ แต่ข้าขอให้คำมั่นไว้ตรงนี้เลยว่าตระกูลซือหม่าไม่มีทางตกต่ำลงกว่าเมื่อก่อนอย่างแน่นอน จะมีแต่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น พวกเราจะต้องทำให้คนที่จากไปเหล่านั้นนึกเสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้ให้จงได้!”
“ยอดเยี่ยม!”
“พวกเราเชื่อมั่นในตัวคุณชาย!”
“คุณชายอยากให้พวกเราทำสิ่งใด พวกเราล้วนเชื่อฟังท่านทั้งสิ้น!”
คำพูดสั้นๆ ของซือหม่าโยวเย่ว์ปลุกใจคนที่นั่งอยู่ในที่นั้นขึ้นมาไม่น้อย ตอนนี้เธอได้กลายเป็นเจ้าชีวิตของพวกเขาไปเรียบร้อยแล้ว
“ก่อนอื่น ร้านค้าของพวกเรายังต้องเปิดต่อไป” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ข้าจัดหายาวิเศษให้ได้ พวกท่านไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องยาวิเศษและเครื่องยาเลย ส่วนทางด้านสัตว์อสูรวิเศษก็ไปหานักฝึกสัตว์อสูร ด้านนี้ข้าก็พอหาได้จำนวนหนึ่งเช่นกัน ส่วนด้านอื่นๆ ก็ให้ไปหาตระ
