รงออกไป
“คุณชาย ร่างกายของคุณชาย เขา…” อวิ๋นเย่ว์เห็นซือหม่าโยวเย่ว์ออกไปก็ตกใจจนพูดไม่ออก
ชุนเจี้ยนดึงเธอเอาไว้แล้วส่ายหน้าให้นางเป็นสัญญาณว่าไม่ต้องตกใจเรื่องคุณชาย
นางค้นพบแต่เนิ่นๆ แล้วว่าคุณชายไม่เพียงแต่อารมณ์เปลี่ยนแปลงไปเท่านั้น แต่ยังมีความลับเพิ่มขึ้นมากมายอีกด้วย ในฐานะสาวใช้ของเขา พวกนางทั้งสองไม่ถามอะไรเลยจะเป็นการดีที่สุด
ซือหม่าโยวเย่ว์เข้าไปในลานบ้าน คราวก่อนที่มาที่นี่ก็คือตอนที่มากล่าวอำลาพร้อมกับเฟิงจือสิง คิดไม่ถึงว่าตนจะได้มาที่นี่อีกครั้งอย่างรวดเร็วเช่นนี้
ท่านอาจารย์ใหญ่อาวุโสกำลังง่วนอยู่กับดอกไม้ใบหญ้าในลานบ้านของตน เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว มิได้หันมาก็รู้แล้วว่าเป็นใคร
“หลับมาหลายวันเช่นนี้ ในที่สุดเจ้าก็ตื่นแล้วสินะ”
“รบกวนท่านอาจารย์ใหญ่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์หลุบตาลงซ่อนเร้นความรู้สึกภายในจิตใจ
ท่านอาจารย์ใหญ่อาวุโสลุกขึ้นมาจากสวนดอกไม้ ขณะนี้เขาดูราวกับชาวสวน ขากางเกงพับม้วนขึ้น มือไม้เต็มไปด้วยโคลน
“ข้ารับปากท่านปู่กับอาจารย์ของเจ้าเอาไว้ว่าจะดูแลเจ้า ก็ต้องดูแลเจ้าเป็นอย่างดีอยู่แล้วสิ” ท่านอาจารย์ใหญ่อาวุโสเดินออกมาแล้วพูดว่า “มากับข้าสิ”
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นท่านอาจารย์ใหญ่อาวุโสกลั่นไอน้ำออกมาแล้วล้างโคลนบนมือออกจนสะอาด ในใจอับจนคำพูดอยู่บ้าง ใช้ปราณวิญญาณกลั่นไอน้ำมาล้างมือ มีเพียงเขาเท่านั้นที่ทำได้
ทั้งสองมาถึงห้องของท่านอาจารย์ใหญ่อาวุโส เขาเข้
