เร็วถึงเพียงนี้ พรสวรรค์นี้ทำให้เขาอดที่จะเกิดความชื่นชมมิได้
“พรสวรรค์ของเจ้าเด็กผู้นี้ มิได้ด้อยไปกว่าตัวข้าในตอนนั้นเลยจริงๆ…”
ซือหม่าโยวเย่ว์นึกย้อนไปถึงห้วงมิติที่ตนได้เห็นเมื่อครู่ นึกย้อนไปถึงความรู้สึกในตอนนั้นรอบแล้วรอบเล่า จนดูเหมือนว่าจะค้นพบลักษณะเฉพาะของห้วงมิติขึ้นมาอย่างช้าๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น ซือหม่าโยวเย่ว์ให้เจ้าอ้วนชวีช่วยลาเรียนให้เธอ หลังจากนั้นจึงขังตัวเองอยู่ในห้องแล้วเริ่มต้นหลอมยา
ภายในมณีวิญญาณ ซือหม่าโยวเย่ว์และหมัวซามาถึงยังห้องหลอมยา เครื่องยาสำหรับหลอมยาวิเศษร้อยโคจรได้ถูกจัดเตรียมเอาไว้ในห้องเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังมียาวิเศษฟื้นฟูปราณวิญญาณอยู่อีกสองขวดด้วย
“พวกเราเริ่มกันเลยดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดกับหมัวซา
หมัวซาพยักหน้าแล้วมาที่ข้างๆ เตาหลอมยา ความคิดวูบไหวคราหนึ่ง เปลวเพลิงสีดำกองหนึ่งก็พุ่งเข้าไปอยู่ด้านล่างเตาหลอมยา เมื่อเจอลมก็โหมกระพือ จนครอบคลุมด้านล่างเตาทั้งหมดอย่างรวดเร็วซือหม่าโยวเย่ว์ย่อมไม่ปล่อยโอกาสในการเรียนรู้ครั้งนี้ไป เธอดูทุกการเคลื่อนไหวของเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ เธอค้นพบว่าทุกครั้งที่ดูหมัวซาหลอมยา ล้วนได้อะไรกลับไปแตกต่างกัน ซึ่งมีประโยชน์ต่อการหลอมยาของเธอเป็นอย่างยิ่ง
เคยมีประสบการณ์ในการร่วมมือกันมาครั้งหนึ่งแล้ว การประสานงานระหว่างคนทั้งสองจึงราบรื่นกว่ามาก ตอนผนึกยาในท้ายที่สุด ไม่ต้องให้หมัวซาเอ่ยคำพูด เขาเพียงแค่ส่งสายตามาเธอก็
