บรวมข้า ตัดของข้าออกไปสองเม็ด ก็ยังต้องการอีกสิบแปดเม็ด เช่นนั้นก็หลอมขึ้นมาสองผลก่อนแล้วกัน ถ้าหากไม่พอค่อยเพิ่มเอา” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“อีกครึ่งเดือนให้หลังจะหลอมให้เจ้า” หมัวซาพูด
“ดีมาก”
เธอรู้ว่าอันที่จริงแล้วทุกครั้งที่ให้หมัวซาหลอมยาล้วนต้องใช้พลังวิญญาณของเขาไปจนหมดสิ้น ดังนั้นเมื่อได้ยินว่าขอเวลาครึ่งเดือน เธอจึงมิได้คิดว่าไม่เหมาะสม
เจรจากับหมัวซาเสร็จแล้วเธอก็ไปที่ห้องหลอมยาเพื่อหลอมยาวิเศษจำนวนหนึ่งให้กับร้านค้าของตระกูลซือหม่า เมื่อเห็นว่ารวมกับยาที่หลอมเอาไว้เมื่อสองวันก่อนก็เพียงพอสำหรับขายในระยะเวลาหนึ่งแล้ว เธอจึงค่อยหายตัวออกไป
เธอให้ชุนเจี้ยนส่งยาวิเศษไปให้ซือหม่าเลี่ย หลังจากนั้นจึงเริ่มนั่งขัดสมาธิฟื้นฟูพลังจิต เมื่อนึกถึงว่าอีกสิบห้าวันให้หลังก็จะหลอมยาวิเศษที่ปรับปรุงโครงสร้างร่างกายได้ให้กับพวกเขาแล้ว เธอจึงจำเป็นต้องรีบยกระดับพลังยุทธ์ของตนให้ได้โดยเร็วที่สุด
เดิมทีคิดว่าเวลาสิบห้าวันจะมาถึงอย่างรวดเร็ว แต่เธอกลับคิดไม่ถึงว่าความเปลี่ยนแปลงจะมาถึงอย่างกะทันหันเหลือเกิน พวกซือหม่าเลี่ยมิได้อยู่รอเธอหลอมยาวิเศษร้อยโคจรให้เสียแล้ว
