ด
นับตั้งแต่คราวก่อนที่ทำพันธสัญญากับเพลิงชาดที่เทือกเขาผู่สั่วแล้ว มันก็อาศัยอยู่ภายในมิติพันธสัญญาด้วยความสงบเงียบอย่างยิ่งมาโดยตลอด แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยเริ่มปริปากก่อนเลย ทุกครั้งที่เธอสัมผัสถึงมันได้ล้วนพบว่ามันนอนหลับอยู่ทั้งสิ้น ผ่านไปเนิ่นนานเธอจึงค่อยๆ ละเลยมันไปเสียแล้ว
ความเจ็บปวดที่ได้รับเมื่อคราวก่อนที่ถูกเพลิงนิพพานปรับปรุงทั่วทุกบริเวณของร่างกายทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งร่างโดยไม่รู้ตัว
หมัวซามองดูท่าทีตระหนักรู้อย่างฉับพลันของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วจึงลอบคิดว่าเจ้าคนผู้นี้ช่างโชคดีเสียเหลือเกิน ผู้คนมากมายเคยแค่ได้ยินเกี่ยวกับเพลิงนิพพาน รวมถึงสัตว์อสูรเทพที่ครอบครองมันตนนั้น แต่กลับไม่เคยมีโอกาสได้พบเห็นมันเลย แม้กระทั่งเขาเองในตอนแรกก็ยังต้องทุ่มเทเรี่ยวแรงมหาศาลในการเสาะหา แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงา
แต่สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงก็คือตนเองเป็นเพื่อนบ้านกับสัตว์อสูรเทพตนนั้นมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ และยิ่งคิดไม่ถึงว่าในท้ายที่สุดแล้วจะเป็นเด็กสาวเช่นนี้คนหนึ่งที่เป็นผู้ทำพันธสัญญากับมัน
ไม่ใช่สิ หากจะพูดให้ชัดเจนต้องบอกว่ามันถึงกับยอมรับเธอเป็นเจ้านายได้ นอกจากนี้ยังเป็นฝ่ายเริ่มยอมรับเป็นเจ้านายก่อนอีกด้วย
เห็นเธอเป็นเช่นนี้ ถึงกับลืมเลือนเจ้านั่นไปเสียสนิท คนที่ทำกับเพลิงชาดเช่นนี้ได้ คิดไปคิดมาแล้วก็คงมีแค่เธอเพียงผู้เดียวเท่านั้น
“ในเมื่อไม่มีประโยชน์ต่อข้า เช่นนั้นก็ไม่ต้องนั
