หากให้เจ้ามาใส่ปราณวิญญาณ ก็คงสักร้อยละแปดสิบกระมัง”
ซือหม่าโยวเย่ว์กลั้นหายใจ โอกาสหลอมได้สำเร็จร้อยเต็ม เป็นเพราะยาวิเศษชนิดนี้มีข้อจำกัดต่ำเกินไป หรือเป็นเพราะเขาร้ายกาจเกินไปกันแน่!
“แล้วเครื่องยาอื่นๆ เล่า”
“ที่นี่มีครบทั้งหมด” หมัวซาพูด “แต่การหลอมยาชนิดนี้สิ้นเปลืองพลังอย่างมหาศาล ตอนนี้สถานะของข้ายังไม่ได้เลย”
“ต้องอีกนานเท่าใดหรือ”
หมัวซาเหลือบตามองเธอปราดหนึ่งพลางเอ่ยว่า “นี่ก็ต้องดูว่าเจ้าต้องการหลอมมากเท่าใด ผลอสรพิษทองคำผลหนึ่งสามารถหลอมได้แปดถึงสิบเม็ด ตอนนี้เจ้ามีอยู่สี่ผล ต้องดูว่าเจ้าอยากจะนำมาหลอมยาสักกี่ผลล่ะ ใช่แล้ว มนุษย์คนหนึ่งกินได้มากที่สุดสองเม็ด จะปรับปรุงได้มากเท่าใดก็ต้องดูจากโครงสร้างร่างกายของแต่ละคนด้วย กินมากกว่าสองเม็ดไปก็ไร้ผล”
ซือหม่าโยวเย่ว์คิดคำนวณในใจรอบหนึ่ง บวกกับตนเองด้วยมีทั้งสิ้นสิบคน เช่นนั้นก็ต้องใช้ยี่สิบเม็ด
เมื่อสัมผัสได้ถึงความคิดในใจเธอ หมัวซาจึงพูดออกมาตรงๆ ว่า “ยาวิเศษร้อยโคจรนี้ไม่มีประโยชน์ต่อเจ้าเลย เจ้าไม่ต้องบวกตัวเองเข้าไปด้วยหรอกนะ”
“เพราะเหตุใดกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ตกใจอย่างยิ่ง
“ตอนที่เจ้าทำพันธสัญญากับไข่ฟองนั้น มันได้ใช้เพลิงนิพพานปรับปรุงร่างกายของเจ้าไปแล้ว เมื่อเทียบกับเพลิงนิพพานแล้ว ยาวิเศษร้อยโคจรนี้ก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ กับเจ้าเลย” หมัวซาพูด
“เอ่อ… หากท่านไม่พูดถึงข้าก็ลืมเจ้าเพลิงชาดนั่นไปแล้วนะนี่” ซือหม่าโยวเย่ว์พู
