ช่นนั้นก็ทำตามที่ท่านปู่ว่าแล้วกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ดีจริง”
“เช่นนั้นหากไม่มีเรื่องอันใดแล้วข้าขอตัวกลับก่อนนะขอรับ” ซือหม่าโยวเย่ว์ลุกขึ้นพูด
ซือหม่าเลี่ยโบกมือ เธอจึงหมุนกายจากไป เขามองแผ่นหลังของเธอ ความรู้สึกไม่สงบอย่างหนึ่งวนเวียนอยู่ในใจตลอดเวลา และเพราะความรู้สึกนี้เองที่ทำให้เขาล้มเลิกการจัดการกับตระกูลน่าหลาน
ซือหม่าโยวเย่ว์กลับมายังเรือนของตนแล้วให้พวกชุนเจี้ยนออกไป จากนั้นตนจึงเข้าไปภายในมณีวิญญาณ
“เป็นอะไรไปหรือ” หมัวซาสัมผัสได้ถึงคนที่มาปรากฏตัวตรงหน้าตนอย่างฉับพลันจึงลืมตาขึ้นถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์จ้องมองต้นผลอสรพิษทองคำแล้วพูดว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่าจะหลอมผลอสรพิษทองคำให้กลายเป็นยาวิเศษได้อย่างไร”
หมัวซาขมวดคิ้วพลางพูดว่า “หลอมเป็นยาวิเศษร้อยโคจรจะดีที่สุด”
“ยาวิเศษร้อยโคจรหรือ นั่นคือยาวิเศษอะไรกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ยาวิเศษร้อยโคจรระดับไม่สูง มิอาจยกระดับพลังยุทธ์ของมนุษย์ได้โดยตรง แต่กลับมีประโยชน์ในการชำระล้างเส้นเอ็นตัดไขกระดูก ปรับปรุงโครงสร้างร่างกายมนุษย์ จึงส่งเสริมการบำเพ็ญในภายหน้าได้” หมัวซาพูด
“หลอมง่ายหรือไม่”
“ไม่ยากหรอก” หมัวซาพูด “นี่คือยาวิเศษยุคโบราณชนิดหนึ่งซึ่งค่อยๆ หายสาบสูญไปในยุคหลังเพราะการสูญหายของตำรับยาพื้นบ้านและความหายากของผลอสรพิษทองคำ”
“ถ้าหากให้ท่านหลอมจะมีโอกาสหลอมได้สำเร็จเท่าใดหรือ”
“ถ้าหากเป็นตอนที่ข้ายังมีชีวิต โอกาสเต็มร้อย ถ้า
