ีคนที่ฉลาดพอจะไม่มาสร้างความรำคาญให้เธออีก
มู่หรงอาน สือมั่วลี่ และน่าหลานหลานต่างก็สังเกตเห็นแล้วว่าซือหม่าโยวเย่ว์เข้ามา สายตาที่มองมาทางเธอแฝงไว้ด้วยความคับแค้นสายหนึ่ง
เป็นคนไร้ค่าชัดๆ แล้วจู่ๆ มาสำเร็จเป็นนักหลอมยาที่แสนล้ำค่าได้อย่างไรกัน!
สือมั่วลี่มองเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ จอกสุราในมือเกือบจะถูกนางบีบแหลกเป็นผุยผง
ก่อนหน้านี้เป็นผู้มีพรสวรรค์ซึ่งเป็นที่ยอมรับไปทั่ว อายุไม่ถึงยี่สิบปีก็เอื้อมถึงขอบเขตของนักหลอมยาขั้นสองแล้ว แต่ตอนนี้มีซือหม่าโยวเย่ว์โผล่มาคนหนึ่ง ตนจึงถูกเปรียบเทียบขึ้นมาในทันที นี่ทำให้นางที่เคยชินกับการเป็นจันทราท่ามกลางหมู่ดารารับไม่ได้เป็นอย่างยิ่ง
ในขณะนี้เอง เจ้าอ้วนชวีพูดบางสิ่งขึ้นมาเสียงดังลั่น พลังเสียงนั้นดึงดูดความสนใจของผู้คนทั่วทั้งตำหนักใหญ่ไปจนหมด
ซือหม่าโยวเย่ว์แสร้งทำเป็นดึงรั้งเจ้าอ้วนชวีพลางเอ่ยว่า “เจ้าเบาเสียงลงหน่อยสิ หากใครได้ยินเข้าต้องเป็นเรื่องวุ่นวายแน่!”
ในขณะที่เธอพูดยังเหลือบมองไปทางพวกสือมั่วลี่ด้วย คล้ายกับกลัวว่าพวกเขาจะได้ยินเข้า
เดิมทีสือมั่วลี่ก็ถูกเสียงอุทานของเจ้าอ้วนชวีดึงดูดความสนใจอยู่แล้ว เมื่อเห็นสายตาที่ซือหม่าโยวเย่มองมาทางตน ในใจจึงเกิดความไม่สงบขึ้นมา
หรือเขากำลังพูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับตนเล่า
ในใจครุ่นคิด สองเท้าก็ยังย่างก้าวตรงไปทางนั้นอย่างไม่รู้ตัว
เจ้าอ้วนชวีและซือหม่าโยวเย่ว์หมุนตัวหันหลังให้กับทุกคนพลางลดเสี
