ให้เชื่องก็เปลืองแรงมากแล้ว หากฝึกขั้นที่สูงกว่านี้ กลัวแต่ว่าจะทำให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บเข้าน่ะสิ เจ้าไปช่วยข้าหาขั้นสามมาอีกหลายๆ ตัว รอให้ข้าฟื้นฟูตัวเองแล้วจะเริ่มต้นฝึกพวกมัน”
“ได้เลย” เจ้าคำรามน้อยพูดจบแล้วก็บินจากไป
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นเจ้าคำรามน้อยเชี่ยวชาญการล่อลวงสัตว์อสูรวิเศษเช่นนี้ก็ส่ายหน้าพลางอมยิ้ม หลังจากนั้นจึงให้ย่ากวงอารักขาตน ก่อนจะหลับตาลงฟื้นฟูพลังจิตที่เหือดหายไป
บางทีอาจเป็นเพราะเพิ่งเคยใช้พลังจิตจนหมดในขณะฝึกสัตว์อสูรให้เชื่องเป็นครั้งแรก การฟื้นฟูของซือหม่าโยวเย่ว์ในครั้งนี้จึงกินเวลาหนึ่งคืนเต็มๆ จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นจึงฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์ ต่อมาเธอก็ใช้เวลาอีกหนึ่งวันในการฝึกให้เชื่อง หนึ่งคืนในการฟื้นฟู เป็นเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายวัน ในที่สุดก็ฝึกสัตว์อสูรวิเศษขั้นสามหลายตนให้เชื่องได้สำเร็จ
ต่อมาเธอก็ฝึกสัตว์อสูรทิพย์ขั้นหนึ่งถึงสามอีกจำนวนหนึ่งแล้วเก็บตัวพวกมันเข้าไปไว้ภายในมณีวิญญาณจนหมด เพื่อมิให้พวกมันล่วงรู้ความลับของมณีวิญญาณ เธอจึงให้เจ้าวิญญาณน้อยแยกตัวพวกมันมาขังเอาไว้ด้วยกัน
“เจ้านาย ท่านอยู่ที่นี่มาครึ่งเดือนแล้วนะ” ย่ากวงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เตรียมตัวไปได้พอสมควรแล้ว สัตว์อสูรทิพย์ในบริเวณรอบๆ ก็ถูกเธอกวาดล้างไปไม่น้อย จึงเอ่ยปากเตือน
“อืม พวกเราก็ควรจากไปได้แล้วล่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า “ไม่รู้ว่าตอนนี้เมืองหลวงเป็นเช่นไรบ้าง รอเจ้าคำราม
