ถึงกับยกระดับไปถึงความแค้นเก่าของตระกูลเลยหรือ!
พอซือหม่าเลี่ยเอ่ยปากก็ทำให้ซือหม่าโยวเย่ว์ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง
“เอ่อ… จริงๆ ไม่ควรเล่าเรื่องเหล่านี้ให้พวกเจ้าฟังหรอกนะ แต่ถ้าหากเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีกแล้วข้าตายไปอย่างกะทันหัน พวกเจ้าก็จะไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดเลย” ซือหม่าเลี่ยถอนหายใจพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นความไม่เต็มใจและการหมดความอดทนบนใบหน้าของซือหม่าเลี่ย จึงกุมมือเขาแล้วเอ่ยว่า “ท่านปู่ พวกเราเป็นลูกหลานตระกูลซือหม่าเช่นกัน พวกเราแบ่งเบาความกังวลใจของท่านได้สักนิดก็ยังดี มิใช่หรือ”
ซือหม่าเลี่ยตบหลังมือซือหม่าโยวเย่ว์เบาๆ เจ้าหลานสาวผู้นี้… ตอนนี้ช่างรู้เรื่องรู้ราวเสียจนชวนให้คนเจ็บปวดใจเสียจริงๆ
“เจ้าเคยคิดมาก่อนหรือไม่ ตระกูลอื่นๆ ล้วนมีเชื้อสายแตกแขนงไปอีกมากมาย มีเพียงแค่พวกเราตระกูลซือหม่าเท่านั้นที่มีแต่พวกเราสายเลือดนี้เพียงสายเดียว” ซือหม่าเลี่ยถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์ครุ่นคิด คล้ายว่าเรื่องจะเป็นเช่นนี้จริงๆ ตระกูลอื่นๆ ล้วนมีเชื้อสายแตกแขนงไปอีกมากมาย แต่พวกเขาตระกูลซือหม่ากลับมีเพียงแค่ซือหม่าเลี่ยและพี่น้องทั้งห้าของซือหม่าโยวเย่ว์เท่านั้น
ก่อนหน้านี้เธอมิได้รู้สึกอะไร เพราะแนวคิดด้านครอบครัวของเธอเมื่อชาติก่อนก็มิได้แข็งแกร่งมากนัก แต่ตอนนี้เมื่อนึกขึ้นมา สิ่งนี้ก็ขัดแย้งกับโลกแห่งนี้มากเกินไปเสียแล้ว ครอบครัวที่นี่มักจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มก้อน ไม่เหมือนกับพวกเขาที่มีเ
