พักฟื้นของเธอและเป่ยกงถัง เว่ยจือฉีและโอวหยางเฟยพยุงพวกนางทั้งสองไปที่เตียง
“จือฉี ตอนนี้ข้าขยับตัวไม่ได้ ข้าจะบอกเจ้า เจ้าผสานกระดูกให้เป่ยกงก่อนนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“โยวเย่ว์ เจ้าผสานกระดูกเป็นด้วยหรือ” เจ้าอ้วนชวีมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างประหลาดใจ
“ประสบการณ์จากอดีตน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดจบแล้ว บนฝ่ามือก็มีกระดานไม้สองอันปรากฏขึ้น “พอผสานกระดูกเสร็จแล้วก็ใช้เจ้านี่พยุงไว้ให้ดีๆ ล่ะ”
“อืม เจ้าบอกมาสิ ข้าจะทำเอง” เว่ยจือฉีรับไม้กระดานมาแล้วพูดขึ้น
หลังจากนั้นซือหม่าโยวเย่ว์ก็ชี้แนะเว่ยจือฉีให้ผสานกระดูกขาเป่ยกงถังจนเสร็จ จากนั้นให้พวกเขาออกไปจนหมดก่อนจะถอดเสื้อผ้าออกแล้วให้เป่ยกงถังผสานกระดูกให้กับเธอ
พวกเจ้าอ้วนชวีมาที่ด้านนอกถ้ำแล้วจึงนึกถึงความลับที่ค้นพบในวันนี้ขึ้นมา
“โยวเย่ว์เป็นสตรีจริงๆ หรือ” จนถึงตอนนี้เจ้าอ้วนชวีก็ยังมิอาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้โดยสมบูรณ์ “ถ้าหากผู้อื่นล่วงรู้ว่าโยวเย่ว์เป็นสตรี กลัวแต่ว่าคนทั้งเมืองจะพากันพรั่นพรึงไปหมดน่ะสิ”
พวกเว่ยจือฉีเองก็ไม่แน่ใจ คิดมาตลอดว่าซือหม่าโยวเย่ว์เป็นบุรุษ จู่ๆ มาบอกว่าเธอเป็นอิสตรีอย่างกะทันหัน พวกเขาจึงต้องใช้เวลาค่อยๆ ครุ่นคิดกับเรื่องนี้
“ในเมื่อคนของจวนแม่ทัพจะให้นางปลอมตัวเป็นบุรุษมาโดยตลอด ฉะนั้นข้าว่าพวกเราอย่าเพิ่งพูดออกไปจะดีกว่า” โอวหยางเฟยพูด
“ข้าเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน” เว่ยจือฉีพูด “ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าโยว
