วิญญาณขั้นห้าเท่านั้น คิดอยากเอาชนะสัตว์อสูรทิพย์สักตน ไม่ต้องพูดก็รู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว
“ข้าเชื่อว่าโยวเย่ว์มิใช่คนหุนหันพลันแล่น ในเมื่อนางลุกยืนขึ้นมาได้ ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก” เจ้าอ้วนชวีมองแผ่นหลังซือหม่าโยวเย่ว์ด้วยสายตาแน่วแน่ เขาเองก็ไม่รู้ว่าเริ่มเชื่อมั่นในตัวนางถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด
“ข้าก็เชื่อในตัวนางเช่นกัน” เป่ยกงถังพูด
เมื่อกินยาวิเศษที่ซือหม่าโยวเย่ว์ให้ลงไปเรียบร้อยแล้ว อาการบาดเจ็บที่หน้าอกก็บรรเทาลงไปไม่น้อย เวลาพูดจาก็มิได้เหนื่อยหอบถึงเพียงนั้นอีกต่อไปแล้ว
“วันนี้โยวเย่ว์ทำให้พวกเราพรั่นพรึงกันไม่น้อยเลยจริงๆ แต่ปรมาจารย์วิญญาณคนหนึ่งคิดจะต่อสู้เอาชนะสัตว์อสูรทิพย์นั้นดูเหมือนว่าคงจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ” เว่ยจือฉีพูด
“ไม่แน่ว่านางอาจจะสร้างปาฏิหาริย์ก็เป็นได้!” เป่ยกงถังมองตรงไปยังซือหม่าโยวเย่ว์
นางเชื่อว่าซือหม่าโยวเย่ว์ไม่ใช่คนพูดจาเรื่อยเปื่อย เมื่อครู่ตอนที่นางพูดกับตน นางได้เห็นแววตาเชื่อมั่นในตัวเองในดวงตาของโยวเย่ว์ แววตานั้นทำให้ตนเชื่อมั่นว่าวันนี้นางจะต้องสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้อย่างแน่นอน
โอวหยางเฟยมองซือหม่าโยวเย่ว์ เขาเองก็อยากจะเชื่อว่านางจะต้องเอาชนะงูเหอฮวานตนนั้นได้
แต่ความแตกต่างระหว่างระดับพลังยุทธ์นี้มากมายเกินไป นางจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ น่ะหรือ
…………………
