ว่าเป็นอิสตรีอย่างนั้นหรือ
คนทั้งสี่ต่างไม่เชื่อ แต่เธอมิได้ถูกกลิ่นหอมของงูเหอฮวานทำร้าย จนบัดนี้ก็ยังมีเรี่ยวแรงต่อตีกับมันอยู่ ดูจากการกระโจนขึ้นลง หลบหลีกซ้ายขวานั้นก็มองออกแล้วว่าพลังจิตของเธอยังสมบูรณ์ดียิ่ง
ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงยอมรับความจริงอันชวนให้คนพรั่นพรึงนี้อย่างรวดเร็ว…
ซือหม่าโยวเย่ว์เป็นอิสตรีจริงๆ เสียด้วย!
“ปรมาจารย์วิญญาณขั้นห้า!”
คลื่นความพรั่นพรึงลูกก่อนยังไม่หายไป เพราะการใช้พลังวิญญาณจึงทำให้พวกเขารู้พลังยุทธ์ที่แท้จริงของซือหม่าโยวเย่ว์ ซึ่งทำให้พวกเขาตกตะลึงอย่างรุนแรงอีกครั้ง
“ข้ามิได้ตาฝาดไปกระมัง” เจ้าอ้วนชวีคิดจะเอื้อมมือไปขยี้ตา แต่กลับพบว่ามิอาจขยับเขยื้อนได้ จึงได้แต่กะพริบตาแรงๆ เพื่อให้รู้ว่าตนเองมิได้ตาฝาดไป
“คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าพลังยุทธ์ของโยวเย่ว์จะไปถึงระดับปรมาจารย์วิญญาณขั้นห้าแล้ว” เว่ยจือฉีอุทานออกมา
“ปรมาจารย์วิญญาณขั้นห้าต่อกรกับสัตว์อสูรทิพย์…” โอวหยางเฟยยังพูดไม่ทันจบประโยค แต่ทุกคนต่างก็เข้าใจความหมายของเขา
ผู้ฝึกวิญญาณ ปรมาจารย์วิญญาณ และมหาปรมาจารย์วิญญาณต่อกรกับสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำได้ มหาปรมาจารย์วิญญาณระดับสูง ราชาวิญญาณ และบรรพวิญญาณต่อกรกับสัตว์อสูรทิพย์ได้ ตอนนี้งูเหอฮวานไปถึงระดับสัตว์อสูรทิพย์ขั้นหนึ่งแล้ว อย่างน้อยก็ต้องเป็นมหาปรมาจารย์วิญญาณจึงจะอยู่ในระดับที่ทัดเทียมกับมันได้
แต่ตอนนี้ซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่งจะเป็นเพียงปรมาจารย์
