อย เจ้าอารักขามาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ ข้าก็แบ่งให้เจ้าสักหน่อยด้วยแล้วกัน”
เจ้าวานรรับผลอสรพิษทองคำที่ซือหม่าโยวเย่ว์โยนมาเอาไว้ แน่ใจไร้ข้อกังขา พอเงยหน้าก็เห็นเธออาศัยจังหวะขึ้นนั่งบนร่างเจ้าวิหคน้อยหนีไปเสียแล้ว จึงเกิดความไม่เข้าใจขึ้นมาอยู่บ้าง
เดิมทีมันคิดว่าวันนี้มันคงเอาผลอสรพิษทองคำกลับมามิได้แล้ว คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะคืนกลับมาให้มันผลหนึ่งเสียได้ สิ่งนี้ออกจะเหนือความคาดหมายของมันอยู่บ้าง
แต่มันต้องการผลอสรพิษทองคำผลเดียวก็เพียงพอแล้ว เพราะมันมิได้คิดจะอาศัยสิ่งนี้ในการเพิ่มพูนพลังยุทธ์ หากแต่ต้องการสิ่งนี้ในการกระตุ้นสายโลหิตภายในกายตนให้ตื่นรู้ ยังดีที่มนุษย์ผู้นี้มิได้ชิงเอาผลอสรพิษทองคำไปจนหมดสิ้น เหลือความหวังเอาไว้ให้มัน มิฉะนั้นต่อให้ต้องจบลงด้วยการระเบิดตัวเอง มันก็จะลากเธอลงเรือลำเดียวกันให้จงได้!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เจ้าวานรผู้โดดเดี่ยวจึงกลับกลายเป็นรู้สึกซาบซึ้งใจต่อซือหม่าโยวเย่ว์อยู่บ้าง ถ้าหากเธอรู้เข้า อาจจะด่ามันว่าโง่เง่าสิ้นดี!
เจ้าวานรกินผลอสรพิษทองคำเข้าไปแล้วเหาะหนีไปยังอีกทิศทางหนึ่ง ปล่อยบรรดาสัตว์อสูรวิเศษและมนุษย์เอาไว้เต็มหุบเขา
ทุกคนยังคงไร้ซึ่งการตอบสนอง สองฝ่ายที่ช่วงชิงผลอสรพิษทองคำกันต่างก็จากไปแล้ว ในหุบเขาไม่มีกลิ่นอายของผลอสรพิษทองคำอีกต่อไป สัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นจึงค่อยๆ ได้สติสัมปชัญญะกลับคืนมา พวกที่ระดับขั้นสูงหน่อยจึงเริ่มจากไปก่อน
