มหนึ่งเข้ามายังพื้นที่ชั้นใน
ความจริงพวกเขามิได้เต็มใจเลย ถึงอย่างไรพื้นที่ชั้นในนี้ก็อันตรายเกินไป แต่คนตระกูลนั้นบอกว่าระยะนี้เทือกเขาผู่สั่วค่อนข้างปลอดภัย เพราะสัตว์อสูรวิเศษถูกสิ่งล้ำค่าดึงดูดไปจนหมดแล้ว บวกกับพวกเขาจ่ายให้อย่างงาม บิดาของชิงอู๋หยาจึงตอบตกลง แต่ส่งเพียงคนสองคนในกลุ่มที่พลังยุทธ์สูงหน่อยมาด้วยเท่านั้น ส่วนชิงอู๋หยาติดตามมาด้วยเพื่อดูสภาพของพื้นที่ชั้นใน
เล่าเรื่องของตนเองจบแล้วชิงอู๋หยาจึงพูดว่า “แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงยังอยู่ในเทือกเขานี้อีกเล่า นอกจากนี้ยังมาถึงพื้นที่ชั้นในนี่อีกด้วย ถึงแม้ว่าตอนนี้จะค่อนข้างปลอดภัย แต่นี่ก็ไม่แน่เสมอไปหรอกนะ”
“พวกเราก็แค่มาชมดูความครึกครื้นเท่านั้นเอง” เว่ยจือฉีพูด “เมื่อครู่เห็นท่าทีของพี่ใหญ่ชิงดูคล้ายจะรู้จักกับคนของกลุ่มทหารรับจ้างนั่นด้วยหรือ”
“อื้ม นั่นคือกลุ่มทหารรับจ้างหมีดำที่เป็นอริกับกลุ่มทหารรับจ้างชิงซานของพวกเรามาเนิ่นนาน ถึงแม้ว่าหัวหน้าห่าวโหย่วไฉของพวกเขาจะมีพลังยุทธ์ไม่เลว แต่นิสัยต่ำทรามนัก มักจะนำลูกน้องมาช่วงชิงสมบัติของผู้อื่นอยู่บ่อยๆ ทำเรื่องเลวร้ายมาไม่น้อยเลย! คิดไม่ถึงว่าคราวนี้พวกเขาจะร่วมมือกับสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรทำเรื่องชั่วเช่นนี้ออกมาได้” ชิงอู๋หยาพูด
“ท่านรู้จักกับปรมาจารย์มู่ผู้นั้นด้วยหรือไม่” เว่ยจือฉีถาม
“รู้จักสิ เขาเป็นนักฝึกสัตว์อสูรของสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองเหยียน ได้ยินว่าอุปนิสั