์มองสาวใช้ทั้งสองปราดหนึ่ง เมื่อวานหลังจากที่เห็นตนกลับมาทั้งคู่ต่างตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง มิได้หวาดกลัวเธอเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป
“ข้าจะฝึกยุทธ์อยู่ในห้อง หากไม่มีธุระสำคัญก็อย่ามารบกวนข้าล่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ออกคำสั่ง
เพราะก่อนหน้านี้เคยใช้แหวนเก็บวัตถุต่อหน้าพวกนาง ดังนั้นพวกนางจึงรู้เรื่องที่ตนฝึกยุทธ์ได้แล้ว บวกกับที่พวกนางได้ให้สัตย์สาบานเอาไว้กับตนแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่คิดที่จะปิดบังพวกนางอีกต่อไป
นอกจากนี้ถึงอย่างไรก็เป็นคนข้างกายตน หลังจากที่รู้แล้วก็ทำให้เธอทำอะไรได้อย่างสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น
“เจ้าค่ะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์กลับไปยังห้องของตนแล้วลงกลอนประตู หลังจากนั้นก็หายตัวเข้าไปภายในมณีวิญญาณ
“เจ้าวิญญาณน้อย”
“ว่าอย่างไร” เจ้าวิญญาณน้อยปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ
“ศิลาวิญญาณเมื่อคราวก่อนก้อนนั้นเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์นึกถึงศิลาวิญญาณที่ถูกเจ้าวิญญาณน้อยเก็บเข้าไปภายในมณีวิญญาณเมื่อตอนนั้นขึ้นมาได้ จึงนึกอยากจะสำรวจมันดูสักครั้ง ลองดูว่าจะมีส่วนช่วยพัฒนาวิญญาณของตนได้บ้างหรือไม่
“ข้ายังคิดว่าเจ้าไม่สนใจของสิ่งนี้แล้วเสียอีก” เจ้าวิญญาณน้อยพูดจบก้อนหินก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งคู่
ซือหม่าโยวเย่ว์รับเอาศิลาวิญญาณมาแล้วพูดว่า “เป็นเพราะของสิ่งนี้ใช่หรือไม่ที่ทำให้พวกเราติดอยู่ภายในค่ายกลลวงวิญญาณกันเนิ่นนานถึงเพียงนั้น”
“ใช่แล้ว” เจ้าวิญญาณน้อยพยักหน้า
“เช่นนั้นของสิ่งนี้จะเป็นผลดีก
