ซือหม่าโยวเย่ว์ถลึงตาใส่อูหลิงอวี่ เจ้าคนผู้นี้ช่างรู้อะไรๆ ไปเสียหมด แต่ยังนอนร่วมเตียงเดียวกันกับตนเหมือนไม่มีเรื่องราวอันใด ตอนนี้ยังถึงกับพูดออกมาด้วยว่าตนเป็นผู้หญิงของเขา ถ้าหากมิใช่เพราะว่าตนถูกสะกดนิ่งเอาไว้ เธอจะต้องเข้าไปเอากริชปักลงกลางหัวใจเขาอย่างแน่นอน!
อูหลิงอวี่มองดูเพลิงโทสะตรงหน้าเธอแล้วแย้มยิ้มน้อยๆ ก่อนจะยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าเรียบเนียนของเธอแล้วเอ่ยว่า “ท่าทางตอนโกรธก็ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง หวังว่าคราวหน้าตอนที่พบกันเจ้าจะโตแล้วนะ คราวหน้าที่พบกัน จำเอาไว้ว่าต้องแต่งกายเป็นหญิงสาวให้ข้าดูด้วยล่ะ”
แต่งกายเป็นหญิงให้ดู!
“หึๆ” อูหลิงอวี่รู้สึกว่าตนเองดูเหมือนจะชอบมองท่าทีโมโหของเธอ เขาถอดแหวนมนตร์บนนิ้วของเธอออก ร่างกายของซือหม่าโยวเย่ว์ก็แปรเปลี่ยนไปในทันใด อย่างน้อยตรงหน้าอกก็มิได้แบนราบเป็นกระดานอีกต่อไปแล้ว
“ใช้ได้เลยทีเดียวนี่” เขาใช้มือจู่โจมพลางพยักหน้าน้อยๆ
เจ้าบ้า! คนลามก!
“ด่าข้าหรือ ข้าก็แค่ลองประเมินขนาดของมันเท่านั้นเอง” อูหลิงอวี่พูด จากนั้นเขาก็หยิบเอาแหวนอีกวงหนึ่งออกมาแล้วขูดไปบนนิ้วของซือหม่าโยวเย่ว์ หยดเลือดไว้ข้างบน พอหยดเลือดซึมเข้าไปหมดแล้วจึงค่อยสวมให้เธอก่อนจะหมุนสลักด้านบน ซือหม่าโยวเย่ว์ก็แปลงร่างกลับเป็นบุรุษอีกครั้ง
