ึ่งก่อนจะพูดว่า “ทางนั้น”
อูหลิงอวี่ก็มิได้ออกความเห็นอันใดแล้วเดินมุ่งหน้าลงเขาไปพร้อมกับนาง ก็เห็นลำธารเล็กๆ สายหนึ่งอยู่ที่เชิงเขา
“นี่ ท่านนั่งพักอยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะไปอาบน้ำ ห้ามแอบดูล่ะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์พูดแล้วก็กดตัวอูหลิงอวี่ให้นั่งลงใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง แล้วตนเองก็ลงไปอาบน้ำในลำธารด้านหลัง ก่อนจะลงน้ำเธอก็เรียกให้พวกย่ากวงออกมาเฝ้ายามให้เธอ
ถึงแม้ว่าเธอจะดูเหมือนชายคนหนึ่ง แต่ก็เป็นผู้หญิงอย่างแท้จริง ถ้าหากเจ้าคนผู้นั้นเกิดทะเล่อทะล่าเข้ามาดู เช่นนั้นตนก็คงเสียหายแย่
อูหลิงอวี่นั่งที่ใต้ต้นไม้ เมื่อได้ยินเสียงน้ำด้านหลังก็พิงร่างลงกับต้นไม้ ตัวเขามิได้นั่งบนพื้นมาเนิ่นนานแล้วนี่นา ช่างให้ความรู้สึกอันผ่อนคลายเช่นนี้เลยทีเดียว
เอาเถิด ก็ถือว่าให้ตนเองได้ผ่อนคลายสักครู่หนึ่งก็แล้วกัน อยู่ที่นี่ก็ทำตัวตามสบายสักหน่อย รอให้กลับไปยังตำหนักผู้วิเศษแล้วค่อยทำตัวเป็นผู้วิเศษผู้นั้นก็ได้
…………………
