ถียนของเจ้าสิ”
“ตอนนี้ข้ายังไม่อาจพินิจภายในได้” ซือหม่าโยวเย่ว์ตอบ
“ทำได้แล้ว เจ้าลองดูสิ” เพลิงชาดพูด
หรือว่าเขาดัดแปลงแก้ไขร่างกายเพียงแค่ครั้งเดียว ตนก็พินิจภายในได้แล้วอย่างนั้นหรือ ซือหม่าโยวเย่ว์แอบคิด แต่ว่าเธอก็ยังทำตามเพลิงชาดโดยลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิแล้วหลับตาลง ก่อนจะใช้สติรับรู้ของตนลองประเมินร่างกายดู
สิ่งนี้หากไม่ลองก็ไม่รู้ เมื่อลองดูแล้วก็ตกใจจนแทบกระโดด เธอมองเห็นโครงสร้างภายในของร่างกายตัวเองได้แล้วจริงๆ เธอมองเห็นเส้นลมปราณทุกเส้น กระดูกทุกท่อน และเส้นเลือดทุกเส้นของเธอได้อย่างกระจ่างชัด
“ไปที่จุดตันเถียน!” เพลิงชาดพูด
“ได้”
เธอเคลื่อนสติรับรู้ภายในร่างกายต่อไป เพียงไม่นานก็มาถึงบริเวณจุดตันเถียนของเธอ สิ่งแรกที่สะดุดตาเธอคือของที่ดูคล้ายกับบ่อเก็บน้ำที่มณีวิญญาณเตรียมเอาไว้ เจ้าวิญญาณน้อยบอกว่านั่นคือบ่อสะสมปราณ
บ่อสะสมปราณถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วน ชั้นแรกของทุกส่วนล้วนถูกบรรจุจนแน่น ในบรรดานั้นมีส่วนที่เป็นสีแดงอยู่มากที่สุด เห็นได้ว่าตอนนี้พลังวิญญาณธาตุไฟของเธอนั้นเยี่ยมยอดที่สุด
คนแคระที่แปลงกายมาจากสติรับรู้หยุดลงบนบ่อสะสมปราณ เห็นว่าตรงกลางมีพื้นที่ที่ดูคล้ายกับทรงกระบอกอยู่อันหนึ่ง ด้านในไม่มีพลังวิญญาณอยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงไข่มุกเม็ดจิ๋วสีแดงเม็ดหนึ่งหมุนโคจรอยู่ด้านในอย่างต่อเนื่อง
เธอมองไข่มุกเม็ดจิ๋วนั้นแล้วก็ถามขึ้นอย่างใคร่รู้ว่า “นี่คืออะไรหรือ”
“นี่
