ยเห็นเพียงแค่ว่าเลือดของซือหม่าโยวเย่ว์ไหลเวียนไปมาอยู่ภายในกริช ทำให้ทั่วทุกตารางนิ้วของกริชชุ่มไปด้วยเลือด ในขณะเดียวกันลำแสงสีแดงสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาอย่างเจิดจ้าจนแทบจะทำให้ทั่วทั้งมณีวิญญาณระยิบระยับไปด้วยประกายสีแดง
ยังดีที่ตอนนี้อยู่ภายในมณีวิญญาณ ถ้าหากอยู่ข้างนอกแล้วล่ะก็ ความเคลื่อนไหวนี้จะต้องชักนำความวุ่นวายเข้ามาไม่น้อยอย่างแน่นอน
เจ้าวิญญาณน้อยและเจ้าคำรามน้อยต่างก็ลืมตาไม่ขึ้นเพราะลำแสงสีแดงอันเจิดจ้า พอลำแสงสีแดงจางหายไปแล้วพวกเขาจึงลืมตาขึ้น ก็มองเห็นเด็กน้อยน่ารักคนหนึ่งนั่งอยู่บนร่างของซือหม่าโยวเย่ว์พลางหัวเราะอย่างเบิกบานใจ เจ้าเด็กน้อยผู้นั้นมีน้ำเสียงแหลมเล็กราวกับตุ๊กตาที่มีชีวิตอย่างไรอย่างนั้น
“เด็ก… เด็กน้อยอย่างนั้นหรือ” เจ้าคำรามน้อยและเจ้าวิญญาณน้อยต่างพากันตะลึงงัน “เจ้า.. เจ้ากลายเป็นเด็กน้อยไปได้อย่างไรกัน” เจ้าวิญญาณน้อยชี้ไปยังหลิงหลง “นอกจากนี้เจ้ายังเป็นหญิงอีกต่างหาก!”
ถึงแม้ว่าหลิงหลงนี้จะอยู่ภายในมณีวิญญาณมาเป็นระยะเวลาหลายสิบล้านปีแล้วก็ตาม แต่ก็อยู่ในรูปลักษณ์ของกริชเล่มหนึ่งมาโดยตลอด เขาย่อมไม่เคยคิดมาก่อนอยู่แล้วว่าหลิงหลงผู้นี้จะเป็นตุ๊กตาเด็กหญิงตัวน้อยไปได้
“เพราะเหตุใดข้าจึงจะแปลงกายเป็นเด็กน้อยมิได้เล่า ตัวเจ้าเองก็ยังเป็นเด็กน้อยเหมือนกันได้เลยมิใช่หรือไร เฮอะ!” หลิงหลงหมุนกายหันหลังให้เจ้าวิญญาณน้อยแล้วมองดูสีหน้าซีดขาวของซือหม่าโยว
