เย่ว์เป็นอย่างยิ่ง แสดงออกมาตั้งแต่ก่อนที่พวกนางจะยอมรับเป็นเจ้านายแล้ว แต่เพราะเหตุใดกัน
ไม่เพียงแต่เจ้าคำรามน้อยเท่านั้นที่คิดไม่ออก แม้กระทั่งเจ้าวิญญาณน้อยก็คิดไม่ออกเช่นเดียวกัน มันอยู่กับหลิงหลงมานานปีถึงเพียงนี้แล้ว เคยเห็นนางออกไปหาเจ้านายครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วก็ต้องผิดหวังกลับมาครั้งแล้วครั้งเล่าจนคร้านจะออกไปหาในท้ายที่สุด แล้วก็ค้างอยู่ภายในมณีวิญญาณมาโดยตลอด
เพราะเหตุใดคนที่จุกจิกจู้จี้กับการเลือกเจ้านายเช่นนี้ จึงชื่นชอบผู้ที่เพิ่งจะสำเร็จเป็นผู้ฝึกวิญญาณอย่างซือหม่าโยวเย่ว์เล่า
เจ้าวิญญาณน้อยถามข้อสงสัยของตนออกมาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว หลิงหลงแย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า“เพราะว่านางเข้าใจข้าอย่างไรเล่า”
“แต่มิใช่ว่าอาวุธเทพทางด้านการโจมตีอย่างเจ้าจะชอบคนที่แข็งแกร่งหรอกหรือ นางเพิ่งจะเริ่มต้นฝึกยุทธ์เท่านั้นเองนะ” เจ้าวิญญาณน้อยพูด
“นางจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งแน่” หลิงหลงพูดอย่างมั่นใจ
พอพูดจบนางก็ยื่นมือเล็กป้อมไปกุมใบหน้าของซือหม่าโยวเย่ว์
ซือหม่าโยวเย่ว์ได้เห็นฉากที่ไม่ได้เห็นมานานแล้วอีกครั้ง เปลวเพลิงอันแรงกล้าเผาคฤหาสน์อันหรูหรางดงามจนกลายเป็นเถ้าถ่าน นี่ไม่ใช่อะพาร์ตเมนต์เดิมบนโลกของเธอ หากแต่เป็นอาคารอันโบร่ำโบราณ เหนือประตูใหญ่มีป้ายจวนซีเหมินแขวนเอาไว้ เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ป้ายเหนือประตูอันหรูหราถูกกลืนกินไปในทันใด
เมื่อเห็นทั้งจวนจมหายไปในกองเพลิง ห