ัวใจของซือหม่าโยวเย่ว์ก็คล้ายกับถูกทิ่มแทงด้วยมีดดาบอันแหลมคมจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างไรอย่างนั้น เงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางกองเพลิงพลางหัวเราะใส่เธอ “ซีเหมินโยวเย่ว์ เจ้าดูบ้านของเจ้าสิ กลายเป็นกองขี้เถ้าไปจนหมดแล้ว ฮ่าๆๆ ตอนนี้เจ้าจะยังเอาอะไรมาสู้กับข้าได้อีกเล่า”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเห็นใบหน้าของนางไม่ชัด แต่ว่านางจำเสียงนั้นได้ น้ำเสียงนั้นหวีดแหลมหาใดเปรียบ และเป็นน้ำเสียงที่กรีดแทงหัวใจของเธอ
เพราะเหตุใดกัน เพราะเหตุใดเธอจึงฝันเช่นนี้อีกแล้ว นี่คือสิ่งที่เจ้าคำรามน้อยบอกว่าเป็นเรื่องราวในชาติก่อนที่เธอลืมเลือนไปหรือไม่
แต่เธอจำได้ว่าชาติก่อนนั้นเป็นการใช้ชีวิตอยู่บนโลก แล้วถูกมืออันดับสองขององค์กรวางระเบิดจนตายต่างหากเล่า
หรือจะบอกว่าเธอตายไปจากโลกแล้วข้ามมายังโลกแห่งนี้ แล้วใช้ชีวิตเป็นซีเหมินโยวเย่ว์มาชาติหนึ่ง รับตัวเจ้าคำรามน้อยมา และในที่สุดก็โดนล้างผลาญตระกูล ส่วนตัวเองก็โดนฆ่าตาย จากนั้นก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลใด การกลับชาติมาเกิดครั้งที่สองของตนจึงกลายเป็นคุณหนูคนไร้ค่าแสนโง่งมผู้นี้ได้
และเหมือนกับที่เจ้าคำรามน้อยบอกว่าก่อนที่ตนจะตายก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นจึงได้ลืมเลือนความทรงจำของชาตินี้ไป ส่วนเจ้าคำรามน้อยก็คือหลักฐานที่เป็นข้อพิสูจน์อันชัดเจนว่าเธอลืมเลือนความทรงจำไปจริงๆ มิใช่ภาพลวงตาแต่อย่างใด
“โยวเย่ว์ ถ้าหากว่าเจ้ามีชีวิตรอดต่อไปได้ ก็อย่าได้แก้แค้นให้พ
