“คนไร้ค่าผู้นั้นชนะแล้ว เช่นนั้นพวกเรายังต้องเรียนร่วมกันกับเจ้าคนไร้ค่านั่นน่ะสิ สวรรค์เอ๋ย…”
ซือหม่าโยวเย่ว์ปล่อยตัวเมิ่งถิงแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อเจ้ายอมแพ้แล้ว เช่นนั้นต้องทำตามข้อตกลงด้วยล่ะ ต่อจากนี้ไปเมื่อพบข้าก็ต้องหลีกไปให้ไกลหน่อย หากยังกล้ามาระรานอีกล่ะก็…”
เธอยังมิทันได้พูดประโยคหลังจนจบ แต่ความหมายนั้นก็ชัดเจนโดยไม่ต้องพูดอยู่แล้ว
เมิ่งถิงจ้องมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างไม่พอใจ เห็นเขาไปยังขอบเวทีประลองแล้วหยิบฝักกริชขึ้นมา ก่อนจะเดินลงไปอย่างสบายๆ
แต่ต่อให้ไม่พอใจยิ่งกว่านี้ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ชมดูอยู่ที่นี่ ถ้าหากนางไม่ทำตามที่ตกลงกันเอาไว้ เช่นนั้นนางก็จะกลายเป็นบุคคลที่ทุกคนรังเกียจ เพราะคนบนโลกนี้ดูแคลนผู้ที่ไม่รักษาสัจจะเป็นที่สุด
“เสร็จสิ้นลงอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ” เจ้าอ้วนชวีมองเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ลงมาจากบนเวทีประลองแล้วเดินไปทางพวกเขา ยังรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง
“แล้วเจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์มองเห็นท่าทีทึ่มทื่อของเจ้าอ้วนชวีแล้วยื่นมือเขกหัวเขาทีหนึ่ง
