ล้ว!
ตอนที่ 1118 ไม่มีทายาท
เซี่ยผิงกั่งไม่ได้รู้สึกผิดเลย หลังจากที่เขาโยนซังโหยวขึ้นรถม้าไปแล้วก็ยังไม่ลืมที่จะเตือนคนอื่นอย่างอารมณ์ดี
“ที่แห่งนี้ไม่มีคนอยู่มาตั้งนานหลายปีแล้ว เจ้าเด็กตระกูลเมิ่งนั่นก็นับว่าดวงแข็งเหมือนกันนะที่อยู่ที่นี่ทั้งคืน แต่ก็ไม่โดนพวกงูแมลงอะไรกัดตายเอา พวกเจ้าต้องระวังตัวเองด้วย ข้ามีตาแค่สองดวงเท่านั้น ใช่ว่าจะโชคดีไปทุกครั้ง” เซี่ยผิงกั่งพูดจบก็ทำอะไรของเขาต่อไป
เซียวอวี้หรงและเจียงจิ้นลู่พยักหน้าอย่างว่าง่ายเหมือนเด็กๆ
พวกเขาทั้งสองคนไม่กล้านั่งสุ่มสี่สุ่มห้าในป่าอีกแล้ว ทั้งสองพากันปีนขึ้นไปนั่งรอบนรถม้า ท่าทางน่าสงสารยิ่งนัก
ส่วนทางเมิ่งจี๋ฟังก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไรนัก
เขาเดินตามรัชทายาทด้วยความกดดันค่อนข้างมาก
ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขาคิดว่ารัชทายาทเป็นแค่คนพิการคนหนึ่ง ไม่มีอะไรต้องกลัว…
ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงเรือนหลังนั้น จ้าวเสวียนจิ่งนิ่วหน้าเล็กน้อยขณะที่มองภาพที่อยู่ตรงหน้า เขาสูงโปร่งแตกต่างจากเมิ่งจี้ฟังที่ตัวเตี้ย หากจะเข้าไปข้างในเขาก็ต้องค้อมตัว และหลังจากที่เข้าไปแล้ว เขาก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก ไม่แน่ก็อาจจะเหยียบย่ำทำลายบ้านหลังนี้ไปอีก
และข้างนอกก็น่าสนใจกว่าข้างใน
“เจ้าเข้าไปข้างในกับศิษย์พี่โม่” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยกับโจวเว่ยจง
โจวเว่ยจงมองไปรอบๆ “แล้วฝ่าบาทเล่า”
กลางป่าเขาทุรกันดารอย่างนี้ หากเขาไม่คอยอยู่ปกป้องข้างกายรัชทายาทก็ร
