น่อย เขาฟังคำพูดอวดโม้แบบนี้ออก!
“เจ้าอยากรู้ไหมว่าวิญญาณที่ติดตามเจ้าอยู่เป็นอย่างไรกันแน่ ข้าบรรยายให้เจ้าฟังได้นะ” เจียงจิ้นลู่พูดจบก็เออออเอาเอง “วิญญาณตนนี้เป็นผู้หญิง หน้าตาธรรมดา แต่ว่าศีรษะของนางถูกถอดลงมากอดไว้แนบอก ดวงตาทั้งคู่ไม่มีสีเลือดใดๆ เหมือนกับ…”
“เจ้าเคยเห็นปลาที่ถูกต้มจนสุกไหม” ทั้งๆ ที่เจียงจิ้นลู่เองก็รู้สึกกลัวมาก แต่เขาก็ยังไม่ลืมที่จะขู่เมิ่งจี๋ฟังให้หวาดกลัวไปด้วย
เมิ่งจี๋ฟังกำหมัดแน่น
คนที่อยู่รอบกายรัชทายาทล้วนแต่ร้ายกาจกันทั้งนั้น!
ตัวเองอยู่ไม่ได้ก็ต้องลากเขาให้ไม่สบายใจไปด้วย!
ขณะที่เจียงจิ้นลู่กำลังพูดอยู่ ทันใดนั้นวิญญาณตนนั้นก็ไม่พอใจขึ้นมา สองมือของนางแยกออก ศีรษะนั้นกลิ้งหลุนๆ ไปอยู่ใกล้ๆ เท้าของเจียงจิ้นลู่ เมื่อมันหยุดลง ใบหน้านั้นก็เงยขึ้นฟ้าพอดี สองตาที่เหมือนกับปลาตายก็หันมาสบตาเขาพอดี
“อ๊ะ…อ๊ากกก!” เจียงจิ้นลู่ร้องโหยหวนด้วยความตกใจ เขากระโดดตัวโยนทันที แต่แล้วศีรษะเขาก็ชนเข้ากับตัวรถม้าโดยไม่ได้ตั้งใจ
“อ๊ะ! เจ้าทำอะไรน่ะ อ๊ากกก!”
เมิ่งจี๋ฟังเองก็แทบกระโดดลงจากรถม้าโดยสัญชาตญาณด้วยอิทธิพลจากท่าทางของเจียงจิ้นลู่
ใจของเจียงจิ้นลู่สั่นสะท้านไปหมด “ข้าน้อย ข้าน้อยผิดไปแล้ว เจ้า เจ้า รีบเอาศีรษะกลับไปเถอะ…”
เขาผิดไปแล้ว เขาไม่ควรพูดว่าดวงตาของนางเหมือนปลาตาย…
เจียงจิ้นลู่เห็นว่าศีรษะนั้นกระเด้งกระดอนไปมาในรถม้าก็แทบจะเกาะหน้าต่างรถม้าด้วยความรู
