องชะตา
ตอนที่ 1108 ไม่ต้องเอิกเกริก
มีคนอยู่ในห้องกั้นส่วนตัวหลังฉากกั้นบังลมถึงเจ็ดแปดคน!
มีรัชทายาทนั่งในตำแหน่งประธาน เขากำลังพินิจพิจารณาบ้านไม้แกะสลักที่ถืออยู่ในมือ ส่วนข้างหลังเขาก็เป็นโจวเว่ยจงที่ยืนกอดกระบี่อยู่ด้วยใบหน้าที่เย็นชา พอเห็นเขาก็ทำท่าทางเหมือนเห็นนักฆ่า สีหน้าไม่ได้ดูใจดีเลย
ส่วนสองคนที่ยืนถัดออกไปก็คืออาจารย์เซียวและอาจารย์ซังจากสำนักศึกษาหลวง ข้างๆ อาจารย์เซียวคืออัจฉริยะแห่งเมืองหลวงเจียงจิ้นลู่
การจัดอับดับผู้มีความสามารถในเมืองหลวงแห่งนี้แบ่งตามอายุ และจะต้องยังไม่ถึงวัยสวมหมวก
ตรงข้ามกับเจียงจิ้นลู่ ซึ่งก็คือข้างๆ อาจารย์ซังยังมีอีกคนนั่งอยู่…
คนผู้นั้นก็คือเซี่ยผิงกั่งที่ดุร้าย ป่าเถื่อน และไร้เหตุผล?!
ส่วนโม่ชูเซิงก็มีสีหน้ากระวนกระวาย นางคอยจับจ้องของที่อยู่ในมือคนพวกนั้น ดูเหมือนกำลังชักสีหน้าใส่พวกเขาอยู่
ขาของเมิ่งจี๋ฟังแข็งค้างไปในทันที
ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลังเขาเลย ใบหน้าของพวกเขาดูเหมือนจะกลายเป็นน้ำแข็งไปเสียแล้วในขณะนี้ และไม่กล้าแสดงสีหน้าใดๆ ดวงตาโตๆ จ้องมองคนที่อยู่ข้างใน แม้จะหายใจเสียงดังก็ยังไม่กล้า
เมิ่งจี๋ฟังกลืนน้ำลายก่อนจะกระแอมไอออกมาหนึ่งทีเพื่อเรียกขวัญกำลังใจของตนเอง “โม่ชูเซิง…ท่านจะออกเดินทางเมื่อไร”
เมื่อได้ยินเสียงเขามือของรัชทายาทก็หยุดการเคลื่อนไหวลงทันที
รัชทายาทไม่พูดอะไร แต่เป็นอาจารย์เซียวที่ขมวดคิ้วนิ่วหน้
