ติดตามรัชทายาทมานี้ เขาก็มีเงินเก็บส่วนตัวอยู่ไม่น้อย แต่บ้านในเมืองหลวงราคาแพง…
บ้านข้างๆ ที่ไม่มีปัญหาในขนาดเท่าๆ กันซื้อขายกันในราคาถึงหนึ่งหมื่นแปดพันตำลึงเลยทีเดียว!
แต่หลังนี้ใช้เงินเพียงเจ็ดแปดพันตำลึงเท่านั้น!
ราคานี้ถูกแค่ไหน มันเกือบจะเหมือนกับการให้เปล่าแล้ว!
“ไปเถอะ” จ้าวเสวียนจิ่งค่อนข้างใจกว้างกับองครักษ์ เขารู้ว่าตอนนี้องครักษ์ผู้นี้อยากจะไปพบนายหน้าเพื่อจัดการเรื่องซื้อขายให้เสร็จๆ ไปก่อนที่เซี่ยเฉียวจะทำพิธีขับไล่ความโชคร้าย ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ห้าม
“พ่ะย่ะค่ะ!” องครักษ์ดีใจมาก “ท่านปรมาจารย์ บ้านหลังนี้ถูกกำหนดให้เป็นของข้าแล้ว ข้าจะให้เงินมัดจำเพื่อพิธีแก่ท่านก่อนเลย!”
เขาพูดจบก็ยัดตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงใส่มือเซี่ยเฉียว จากนั้นก็รีบวิ่งออกไปทันที
องครักษ์คนอื่นๆ ต่างก็พากันอิจฉา
“เจ้าเด็กนี่วิ่งเสียเร็วเลย คงจะไม่ได้กลัวว่าพวกเราพี่น้องจะแย่งบ้านกับเขาหรอกนะ!?”
“ข้าไม่รู้ว่ายังมีที่ดีๆ แบบนี้ด้วย หากข้ารู้เรื่องนี้ก่อนเขาก็จะซื้อมันไว้แน่นอน พี่น้องก็ส่วนพี่น้องเถอะ บ้านก็ส่วนบ้าน ข้าจะไม่ยอมแพ้แน่! น่าเสียดายที่ข้าไม่มีวาสนากับบ้านหลังใหญ่เช่นนี้แล้ว!”
พูดแล้วทุกคนก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
พวกเขาอิจฉาจริงๆ แต่ก็มีความสุขมากด้วย ถึงอย่างไรด้วยคำพูดของปรมาจารย์แล้ว ต่อไปพวกเขาก็สามารถมองหาบ้านแบบนี้และหาประโยชน์จากมันได้
ตอนที่ 1010 บาปกรรมจริงๆ
เซี่ยเฉียวยิ้มไม่ออกแล้วใ
