นบ้าง แต่หลังจากเข้าไปในตรอกนี้แล้วก็ดูเหมือนว่า…จะไม่มีวิญญาณแล้ว
แต่รอบๆ นี้มีผู้คนอาศัยอยู่ไม่น้อย ที่ตรงไหนที่มีคนอยู่ อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีวิญญาณอยู่บ้างสิ…
นักพรตหลิวหมิงผู้นี้ผิดปกติจริงๆ!
เพียงแต่…
เซี่ยเฉียวเคาะกะโหลกตัวเอง นางรู้สึกเจ็บเล็กน้อย แต่ก็ตัดสินใจแล้วว่าไม่ไปไหนก่อนจะนั่งคิดไตร่ตรองอยู่บนรถม้าหน้าประตูนั่นเอง
หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยามประตูก็เปิดออกอีกครั้ง นักพรตน้อยเดินออกมา จากนั้นเขาก็คำนับด้วยความเคารพ ก่อนจะออกไป ซึ่งดูแล้วน่าจะเป็นการออกไปซื้อของ
“เจ้าว่าปรมาจารย์จะรับศิษย์ไหม ปรมาจารย์โม่เก่งกาจขนาดนี้ ข้ายังอยากจะให้ลูกของข้าติดตามนางเพื่อเรียนวิชาเลยล่ะ!”
“ฝันไปเถอะ ปรมาจารย์โม่เป็นผู้วิเศษ ทั้งยังเป็นศิษย์ของอาจารย์หลีผู้เฒ่า ไม่ว่าจะเป็นศิษย์อย่างไรก็ไม่น่าจะรับกันง่ายๆ กระมัง ลูกชายของเจ้า…หรือว่าเจ้าอยากให้เขาเป็นนักพรตน้อย?”
“นักพรตน้อยแล้วทำไมหรือ บำเพ็ญเพียรให้มากๆ แล้วอายุยืนเป็นร้อยปีก็ดีนะ!”
“…”
ตอนที่ 1004 นักพรตน้อย
องครักษ์สองคนด้านนอกพูดอะไรกันงึมงำ เซี่ยเฉียวก็ได้ยินด้วย
นักพรตน้อย…
นักพรตน้อย?
สมองเซี่ยเฉียวราวกับมีไฟฟ้าแล่นผ่านกระนั้น จู่ๆ นางก็รู้แล้วว่าอะไรที่ผิดปกติ!
“เร็ว ไปจับตัวหลิวหมิงไว้ก่อน แล้วก็ไปตามจับนักพรตน้อยคนนั้นด้วย!” เซี่ยเฉียวรีบเอ่ย
“ขอรับ!” เหล่าองครักษ์เองก็ไม่ได้ถามอะไรมาก พวกเขารีบบุกเข้าไปในเรือนเพื่อจับตั
