่ยวจริงๆ
“หากเจ้าอยากจะปฏิเสธก็ทำได้นะ ตอนที่อาจารย์มาประกาศเรื่องนี้ เจ้าก็ทำทีเป็นอ่อนแอหน่อย ร่างกายเจ้าไม่ดี ทุกคนก็รู้อยู่แล้ว…” ฉินหลิวรีบเอ่ย
เซี่ยเฉียวส่ายหน้าด้วยท่าทางจริงจัง สายตานางเป็นประกายก่อนที่ริมฝีปากบางๆ จะเอ่ย “ถั่วเงินตั้งห้าพันเมล็ด ข้าจะพลาดได้อย่างไร”
นางแปลหนังสือแปดเล่มได้ถั่วเงินมาแค่หนึ่งพัดเจ็ดร้อยเมล็ดเอง!
งานแปลนี้ค่อนข้างง่าย หากเปลี่ยนเป็นการคัดลอกหนังสือธรรมดา…
หนังสือเรียนเตรียมพื้นฐานเล่มหนึ่งคงจะได้แค่ถั่วเงินสามสิบหรือห้าสิบตำลึงเท่านั้น ไม่ง่ายเลย!
“เจ้าอยากจะเดิมพันกับซย่าหย่าอวิ๋น?” ฉินหลิวตกใจ “ซย่าหย่าอวิ๋นเข้าเรียนที่นี่มาตั้งแต่สิบขวบ นางมีถั่วเงินไม่น้อย อีกอย่างบิดาของซย่าหย่าอวิ๋นก็เป็นถึงขุนนางใหญ่ขั้นสามด้วย บรรดาท่านอาหญิงของนางล้วนแต่งงานไปกับตระกูลดีๆ กันหมด! หากนางขอซื้อถั่วเงินจากคนอื่นด้วยราคาสูง คนของเรือนหนึ่งสองสามสี่ก็คงไม่กล้าปฏิเสธนางหรอก”
ในสำนักศึกษานักเรียนไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดเผยสถานะที่แท้จริง
แต่สถานะนี้มีติดตัวมาแต่กำเนิดจะให้ไม่สนใจเลยได้อย่างไร
ซย่าหย่าอวิ๋นก็ไม่ใช่เผยหว่านเย่ว์ที่ไร้รากไร้พื้นเพ
นางถูกฮองเฮาไล่ออกจากวังก็จริง แต่ลองดูสิว่าวันนี้ใครจะเสียดสีหรือแสดงความรังเกียจต่อหน้านาง
ตอนที่ 288 ความแค้นใหญ่หลวง
เซี่ยเฉียวย่อมรู้ดีว่าตระกูลซย่ากับตระกูลเซี่ยไม่เหมือนกัน
แม้ว่างนางกับซย่าหย่าอวิ๋นจะอยู่ชั้นเร
