ียนอักษรรื่อเหมือนกัน แต่อนาคตของตระกูลซย่านั้นสดใสกว่า มรดกและเส้นสายที่สั่งสมมานานหลายปีไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลเซี่ยจะเทียบได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้นภูมิหลังของตระกูลซย่าก็ดีไม่เหมือนตระกูลเซี่ยที่เป็นโจร
“ข้าเข้าใจที่เจ้าพูดทั้งหมด แต่เมิ่งจี๋ฟังใช้ข้าเป็นชนวนวิวาทเสียแล้ว เว้นแต่ข้าจะหลบอยู่แต่ในบ้าน มิฉะนั้นแล้วซย่าหย่าอวิ๋นก็จะต้องคอยหาโอกาสระบายโทสะของนางอยู่ดี แทนที่จะถกเถียงตอบโต้กับนาง ทะเลาะกันจนปวดหัว ไม่สู้เปิดเผยเลยดีกว่า…แค่ก ยิ่งไปกว่านั้นการได้ช่วยเหลือผู้ประสบภัยก็เป็นเรื่องดี และยังมีถั่วเงินเป็นรางวัล ดังนั้นข้าจึงไม่มีความลำบากใจอะไร” เซี่ยเฉียวคิดได้แล้ว
ถั่วเงินห้าพันเมล็ด!
ใช้ได้ตั้งนานเลยนะ!
อาหารในสำนักศึกษานี้ดีกว่าในร้านอาหารข้างนอกอีก แต่ละเดือนจะมีพ่อครัวในวังมาเข้าเวร แต่อาหารพวกนั้นแพงมาก เมื่อก่อนนางก็กินไม่ลง แต่หากนางหาถั่วเงินได้มากพอล่ะก็…
นางอาจจะกินสักกี่ครั้งในเดือนหนึ่งๆ เพลิดเพลินกับมันสักหน่อย!
เดิมทีฉินหลิวคิดจะเกลี้ยกล่อมนาง แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่เซี่ยเฉียวพูดนางก็รู้สึกว่ามีเหตุผล
ซย่าหย่าอวิ๋นนั่นอย่างกับกอเอี๊ยะหนังหมาที่ติดอยู่กับเซี่ยเฉียว สลัดอย่างไรก็ไม่หลุดสักที
หากเซี่ยเฉียวปฏิเสธการแข่งขันในครั้งนี้ ซย่าหย่าอวิ๋นจะต้องหาเรื่องนางแน่ ไม่แน่นางอาจจะตะโกนบอกกับคนอื่นว่า เซี่ยเฉียวกลัวนางจึงได้ยอมแพ้ไปเอง!
ฉินหลิวรู้สึกไม่พอใจแทนเซี่ยเฉียว
