าถึงได้นำของอย่างนี้เข้ามาด้วย!”
ตอนที่ 266 ครั้งหน้า
โทนเสียงของซย่าหย่าอวิ๋นแหลมสูง เสียงผู้คนที่กำลังต่อบทกวีกันใกล้ๆ หยุดลงอย่างกะทันหัน ทุกคนต่างก็กันหน้ามามองนาง
เมื่อซย่าหย่าอวิ๋นเห็นดังนั้น นางก็รีบก้าวเข้าไปเก็บของที่นางโยนออกไปกลับมา จากนั้นก็รีบคุกเข้าลง “หม่อมฉันไม่สำรวม เสียกิริยาไปชั่วขณะ ขอพระนางอย่าได้เอาผิดข้าเลย!”
นางหมอบอยู่กับพื้นด้วยอาการสั่นน้อยๆ ในมือกำของอย่างหนึ่งเอาไว้แน่น แม้นางจะกุมของสิ่งนั้นไว้ก็จริง แต่มันกลับโผล่ออกมาจากมือมากกว่าครึ่งจนทำให้ผู้คนเกิดความสงสัย
“ในมือเจ้ากำสิ่งใดอยู่หรือ เหตุใดจึงเอะอะตกใจเช่นนั้น” หร่วนเฟยเอ่ยถาม
“คือ คือ…” ซย่าหย่าอวิ๋นดูตื่นตระหนกลนลาน “ไม่ ไม่มีอะไร… มัน มันเป็นของของพี่หญิงเซี่ย ข้าบังเอิญตกใจ ข้าถึงได้…ขอพระนางทรงประทานอภัยด้วย!”
“ของอะไรหรือที่ทำให้เจ้าตกใจได้เช่นนี้ ส่งขึ้นมาดูหน่อย” หร่วนเฟยยิ้มทันที
จากนั้นของจึงส่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
เพื่อมอบให้ฮองเฮาตรวจสอบดู
มันคือเงื่อนสำหรับคู่รัก
ซึ่งผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงานมักจะไม่พกของเช่นนี้ติดตัว
วันนี้เป็นวันคัดเลือกสนมของรัชทายาท หากใครมีคู่รักอยู่แล้วก็จะไม่รับอนุญาตให้มาที่นี่
“มันเป็นของใครกัน” เมิ่งกุ้ยเฟยเอ่ยถาม
ซย่าหย่าอวิ๋นตัวสั่นงันงก “มัน มันเป็นของเซี่ยเฉียว ของพี่หญิงเซี่ย ข้า ข้าเห็นว่านางก้มหน้าอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าถืออะไรอยู่ในมือตลอดเวลา ข้าเกิดความสงสั
