ไปก็ขึ้นอยู่กับความประสงค์ของพวกเขาเองแต่กว่าจะถึงตอนนั้นก็คงอีกนานทีเดียว เขาเชื่อว่าคนใต้บังคับบัญชาของข้าจะสามารถฝึกฝนคนที่ใช้งานได้ออกมาบ้างแล้วยิ่งกว่านั้น ในครอบครัวยังมีบรรดาพี่ชายอีกหลายคนโดยเฉพาะพี่ห้าที่ท างานได้อย่างมั่นคงรอบคอบ การให้เขามาจัดการสิ่งเหล่านี้ดูจะไม่ท าเกินไปแน่นอนสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่เขาต้องพิจารณาในภายหลัง สิ่งที่ข้าต้องท าตอนนี้คือน าคนไปยังสนามรบโดยเร็วเหล่าขุนนางที่มาพร้อมกับเจ้าเมืองยังคงคุกเข่าอยู่ โม่จิ่วเยี่ยกวาดตามองพวกเขาแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่ต้องการของขวัญอะไรจากพวกท่าน หากพวกท่านสามารถท าหน้าที่ของตนได้ดี นั่นก็ถือเป็นของขวัญที่ดีที่สุดส าหรับข้าแล้ว”จากนั้นเขาโบกมือ “พวกท่านลุกขึ้นเถอะ เอาของพวกนี้กลับไปหากรู้สึกว่าตนมีทรัพย์สินมากเกินไปก็สามารถน ามันไปช่วยเหลือชาวบ้านที่ขาดแคลนอาหารได้”บรรดาขุนนางเหล่านั้นคิดว่าหลังจากที่ท่านอ๋องจัดการกับเจ้าเมืองแล้วก็จะลงมือกับพวกตนต่อ แต่ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายกลับปล่อยพวกเขาไปอย่างง่ายดายเช่นนี้เมื่อมองของขวัญที่น ามาอีกครั้ง ยังจะมีอะไรให้ลังเลอีก
หลังกลับไปแล้วก็ต้องจัดการทันที่ ช่วยเหลือพวกชาวบ้านที่ใช้ชีวิตอย่างยากล าบากตอนนี้จัดการเรื่องง่าย ๆ ได้เรียบร้อยแล้ว บรรดาสตรีสกุลโม่ก็พากันวิ่งออกมาส่งสามีของพวกนางเฮ่อจือหร่านอุ้มจู้เอ๋อร์ไว้ในอ้อมแขน ฮูหยินผู้เฒ่าอุ้มหมิงจู พวกนางเข้ามาหาโม่จิ่วเยี่ยพร้อ
