านกับโม่จิ่วเยี่ยเพิ่งเตรียมจะเข้าไปพักผ่อนในพื้นที่มิติก็ได้ยินเสียงของเสนาบดีเฮ่อเนื่องจากพวกเขาปิดบังตัวตนมาเมืองหลวง เรือนที่พวกเขาพักอยู่ เสนาบดีเฮ่อได้สั่งการเป็นพิเศษว่าห้ามผู้ใดเข้าใกล้ แม้องค์ชายทั้งสองจะมาก็เป็นตัวเขาเองที่พาคนมาส่งเสนาบดีเฮ่อรู้สึกซาบซึ้งใจกับเหตุการณ์วันนี้มาก คิดว่าจะมาพูดคุยกับทุกคน แต่นึกขึ้นได้ว่าพวกคนหนุ่มสาวอยู่ด้วยกัน หากเขาคนแก่เข้าไปร่วมด้วยอาจท าให้พวกเขารู้สึกอึดอัดได้จึงเดินจากไปหนานอวี่วันนี้ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะเขาไม่คิดฝันมาก่อนว่าเป้าหมายสูงสุดของตนจะส าเร็จได้ง่ายดายเช่นนี้พอเจอโม่จิ่วเยี่ย หนานอวี่ก็ไม่ได้ปิดบังอารมณ์ของตนเองแม้แต่น้อย เขาหัวเราะเสียงดัง“ฮ่า ๆ ๆ …คุณชายเก้า ข้าไม่คิดว่าเรื่องราวจะราบรื่นยิ่งกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก ท่านคงจะได้ยินจากท่านเสนาบดีแล้วกระมัง สวรรค์ช่างเมตตาข้าเหลือเกิน”โม่จิ่วเยี่ยประสานมือค านับ “ขอแสดงความยินดีกับองค์ชายสามด้วย”หนานรุ่ยยืนอยู่ข้าง ๆ มองทุกอย่างตรงหน้าด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจแม้ว่าการมาเมืองหลวงครั้งนี้ของเขา ตนเองจะมีความสามารถจ ากัด
แต่ก็นับว่าได้ช่วยเหลือสกุลโม่ไปบ้าง อีกทั้งยังได้เพิ่มความผูกพันฉันพี่น้องขึ้นอีกส่วนส าหรับเขาแล้วการเดินทางครั้งนี้ก็นับว่าได้รับผลตอบแทนอย่างงดงามพวกเขาหยอกล้อกันครู่หนึ่ง ก่อนโม่จิ่วเยี่ยจะเอ่ยเข้าประเด็นหลักเป็นคนแรก“ในเมื่อเรื่องของเมืองหลวงได้ข้อสรุปแล
