วันนี้เขาจะท าให้อัครเสนาบดีเซวียได้เห็นกับตาว่า บุตรชายคนเล็กที่เขารักมากที่สุดจะมีสภาพที่เหมือนตายทั้งเป็นต่อหน้าเขาอย่างไรบาดแผลของเซวียป๋อเริ่มเน่าเปื่อยด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จากนั้นก็เผยให้เห็นหลุมเลือดลึกจนมองเห็นกระดูกในขณะเดียวกัน เซวียป๋อก็ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน“ท่านพ่อ…ข้าเจ็บมาก ช่วยข้าด้วย…”ในตอนนี้ เซวียป๋อไม่มีท่าทางที่เคยอวดดีอาศัยอ านาจของตระกูลข่มเหงผู้อื่นในเมืองหลวงอีกต่อไปแล้วอัครเสนาบดีเซวียได้เห็นกับตาตนเองว่าโม่จิ่วเยี่ยโปรยผงยาลงบนบาดแผลของบุตรชายสุดที่รัก และได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอันน่าสะพรึงกลัวของบาดแผลนั้น ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็แดงก ่า“โม่จิ่วเยี่ย เจ้าต้องการอะไรกันแน่? ข้ายอมรับว่าได้ท าสิ่งที่ผิดต่อสกุลโม่มามากมาย แต่ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นการกระท าของข้าเพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับป๋อเอ๋อร์เลยแม้แต่น้อย…”โม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าการท าให้เซวียป๋อมีชีวิตที่แย่ยิ่งกว่าความตายนั้นเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการลงโทษอัครเสนาบดีเซวียผู้ชั่วช้า
“เจ้าเคยคิดบ้างไหมว่า การที่เซวียป๋อขายข้อมูลลับให้กับชาวหนานเจียงที่ชายแดนนั้น ท าให้ราชวงศ์ต้าซุ่นของพวกเราต้องสูญเสียชายฉกรรจ์ผู้ปกป้องบ้านเมืองไปมากมายเพียงใด เจ้าเคยคิดถึงสภาพอันน่าสยดสยองของพวกเขาที่ต้องตายบนสนามรบเพราะเรื่องนี้หรือไม่? สิ่งที่เซวียป๋อได้รับในตอนนี้ ยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของสิ่งที่เหล่าท
