นุ่มแน่นและแข็งแรง ความสามารถในการทนทานของเขาจึงดีกว่าตาเฒ่าเซวียจอมเจ้าเล่ห์มากนัก แม้จะเจ็บปวดจนต้องกลิ้งเกลือกไปมาบนพื้น แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหมดสติไปโม่จิ่วเยี่ยเทยาในขวดกระเบื้องลงบนแผลใหม่ของเขา ท าให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานมากขึ้นแผลของเซวียป๋อค่อย ๆ เน่าเปื่อยลงต่อหน้าต่อตาจักรพรรดินีความน่าขยะแขยงนั้นไม่อาจบรรยายออกมาเป็นค าพูดได้ท้ายที่สุด การกระท าครั้งนี้ของโม่จิ่วเยี่ยก็ท าลายความมุ่งมั่นเล็กน้อยที่เหลืออยู่ของจักรพรรดินีจนสิ้น“โม่… โม่จิ่วเยี่ย… ข้ารู้ว่าวันนี้ข้าต้องตายแน่ ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็เคยเป็นเทพสงครามแห่งต้าซุ่น ไม่จ าเป็นต้องลงมือโหดร้ายกับข้าซึ่งเป็นสตรีถึงเพียงนี้กระมัง?”วิธีการยั่วยุเช่นนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลยส าหรับโม่จิ่วเยี่ย“เจ้าท าความชั่วมามากมาย ยังคิดจะตายอย่างสงบอีกหรือ อย่าแม้แต่จะคิดเลย”
ในตอนนี้ เสียงร้องโหยหวนของเซวียป๋อก็เบาลงเรื่อย ๆ ความเจ็บปวดรวดร้าวพร้อมกับความหวาดกลัวในใจ ท าให้ความมุ่งมั่นเพียงเล็กน้อยที่เหลืออยู่ของเขาไม่สามารถยืนหยัดต่อไปได้…
