จะท าให้นางรู้สึกตกใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ไม่สามารถยอมรับได้หลังจากที่หวังมามานิ่งเงียบไปนาน หยวนกุ้ยเฟยจึงเอ่ยปากขึ้น“คุณชายเก้า ข้าขอบคุณท่านที่บอกเรื่องเหล่านี้แก่ข้า และขอบคุณที่ช่วยเหลือหนานอวี่ หากข้ามีโอกาสได้พบองค์จักรพรรดิข้าจะต้องเล่าความจริงในอดีตให้ฝ่าบาทฟัง เพื่อให้หนานอวี่ได้รับสิ่งที่เขาควรได้รับคืนมา”เฮ่อจือหร่านตอนนี้ได้เป็นมารดาแล้ว นางสามารถเข้าใจได้ว่าความห่วงใยที่หยวนกุ้ยเฟยมีต่อเฟ่ยหนานอวี่นั้นไม่ใช่ความรู้สึกเสแสร้งสิ่งเดียวที่ท าให้นางไม่พอใจหยวนกุ้ยเฟยก็คือ ในฐานะมารดาคนหนึ่ง เพื่อความมั่งคั่งและต าแหน่งของตนเอง นางถึงกับยอมใช้เลือดเนื้อเชื้อไขของตนไปแลกเปลี่ยน
นี่เป็นเพราะนางรู้ว่าที่คลอดออกมาเป็นบุตรชาย หากรู้ว่าที่คลอดออกมาเป็นบุตรสาว นางจะยังเต็มใจท าเช่นนี้หรือไม่เฮ่อจือหร่านเพียงแต่บ่นอยู่ในใจเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ ส่วนเรื่องที่หยวนกุ้ยเฟยจะเป็นอย่างไรต่อไปนั้น ไม่ใช่เรื่องที่นางควรไปสนใจจริง ๆ แล้วโม่จิ่วเยี่ยก็ไม่เห็นด้วยกับการกระท าของหยวนกุ้ยเฟยเช่นกัน เขามีความคิดเหมือนกับเฮ่อจือหร่านว่านี่เป็นเรื่องของคนอื่นสิ่งที่พวกเขาท าได้ก็แค่บอกความจริงเท่านั้น“กุ้ยเฟยเหนียงเหนียง เมื่อร่างกายของท่านไม่มีอาการรุนแรงแล้ว ข้าและภรรยาก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่นานอีกต่อไป”ที่นี่ก็คือต าหนักของหยวนกุ้ยเฟย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้นางยังถูกคนของจักรพรรดินีจับต
