ากตัวหลี่มามาออกมาจากต าหนักกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงแล้วทุบตีจนตาย เหตุผลที่อ้างคือหลี่มามาท าเรื่องที่ไม่ควรต่อกุ้ยเฟยเหนียงเหนียง ในวันเดียวกันนั้น เฟ่ยมามาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย พวกข้าคิดว่านางคงประสบชะตากรรมเดียวกันไม่คิดว่าที่แท้นางกลับพบว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลจึงแอบหนีออกจากวังไป”ขณะเดียวกันหวังมามาก็ตบอกตัวเอง“โชคดีที่ตอนกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงสั่งให้คนแอบสับเปลี่ยนเด็กข้ากลับบ้านไปงานศพมารดาจึงไม่ได้มีส่วนร่วม ถึงแม้จะรู้เรื่องนี้ แต่ก็ผ่านไปนานแล้วกว่านางจะเล่าให้ข้าฟัง องค์ชายหนานฉีคงคิดว่าตอนนั้นข้าไม่ได้มีส่วนร่วมหรือรู้เห็น จึงไม่ได้จัดการข้าเหมือนกับที่ท ากับหลี่มามา มิฉะนั้น ข้าคงกลายเป็นเถ้าธุลีไปนานแล้ว ไม่อาจดูแลกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงได้อีก”สิ่งที่หวังมามาพูดมานี้ โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านไม่ได้สนใจจุดประสงค์หลักที่เขาพูดเรื่องเหล่านี้ออกมา ส่วนหนึ่งคือคิดว่าหยวนกุ้ยเฟยในฐานะมารดาแท้ ๆ ของเฟ่ยหนานอวี่ นางมีสิทธิ์ที่จะรู้ว่าบุตรชายของตนเป็นใคร
สิ่งที่ส าคัญที่สุดคือ เขาหวังว่าหยวนกุ้ยเฟยจะยอมเสี่ยง เพื่อช่วยให้เฟ่ยหนานอวี่ได้กลับคืนสู่สถานะที่แท้จริงของเขาแม้ว่าหยวนกุ้ยเฟยจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ในสมองของนางก าลังครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาการที่สามารถนั่งอยู่ในต าแหน่งกุ้ยเฟยในวังหลังได้มั่นคงมาหลายปีเช่นนี้ ย่อมแสดงว่าสติปัญญาของนางไม่ธรรมดาแน่นอนแม้ว่าเรื่องที่โม่จิ่วเยี่ยพูด
