ย่างเฟ่ยมามาก็อยู่ในมือของเขาเช่นกัน เพียงแต่เพราะเฟ่ยมามามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับหนานฉี นางจึงไม่เต็มใจออกมาเป็นพยาน…”
โม่จิ่วเยี่ยเห็นว่าตอนนี้สภาพจิตใจของหยวนกุ้ยเฟยยังค่อนข้างดี และนางก็ไม่ได้แสดงอาการทางอารมณ์มากเกินไป จึงตัดสินใจเล่าสถานการณ์ทั้งหมดที่เขารู้ออกมาเมื่อค าพูดของเขาเพิ่งจบลง หวังมามาก็เดินเข้ามาพร้อมกับถ้วยน ้าอุ่นความจริงแล้วขณะที่โม่จิ่วเยี่ยก าลังเล่าเรื่องอยู่นั้น นางได้ยืนฟังอยู่นอกประตูตลอด โดยไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะแต่อย่างใดโม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าหวังมามาก าลังฟังอยู่ ก็ไม่ได้มีเจตนาจะปิดบังนางแต่อย่างใดตอนนี้หวังมามารู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างนางวางถ้วยน ้าลงบนโต๊ะ แล้วกล่าวอย่างโกรธเคือง “คุณชายเก้า ท่านบอกว่าในตอนนั้นเฟ่ยมามาตัดสินใจเองโดยพลการ อุ้มองค์ชายน้อยไปแลกกับหลานชายของนางเองหรือ?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “เป็นเช่นนั้นจริง หนานฉีในปัจจุบันก็คือหลานชายแท้ ๆ ของเฟ่ยมามา”หวังมามาหรี่ตามองอย่างครุ่นคิด“ไม่แปลกใจเลย ทุกครั้งที่กุ้ยเฟยเหนียงเหนียงกล่าวถึงคุณชายเก้าต่อหน้าพวกเราข้ารับใช้ เฟ่ยมามามักจะหลบเลี่ยงสายตาอยู่เสมอ ที่แท้นางก็ปิดบังเรื่องราวมากมายเพื่อให้หลานชายของตนได้
เป็นองค์ชาย ตลอดหลายปีกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงไม่เคยไม่ดีต่อนางแต่นางกลับท าเรื่องทรยศกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงเช่นนี้…”หวังมามายิ่งพูดก็ยิ่งโกรธแค้น นางจึงเปิดเผยทุกอย่างออกมา“ตอนที่องค์ชายหนานฉีล
