เดียวเขาไม่ได้ถามถึงจุดประสงค์ที่ทั้งสองคนมาที่เมืองหลวงในทันที่แต่กลับถามด้วยความห่วงใยว่า “พวกเจ้ายังไม่ได้ทานอาหารเย็นใช่หรือไม่? พ่อจะให้ลุงเฟิงไปจัดการให้เดี๋ยวนี้”เมื่อได้ยินค าพูดของท่านพ่อ เฮ่อจือหร่านรู้สึกอบอุ่นใจตามหลักแล้ว พวกเขารีบเร่งมาจากซีเป่ยถึงเมืองหลวง ย่อมต้องมีเรื่องด่วนส าคัญ ท่านพ่อควรจะถามถึงสาเหตุก่อนแต่ท่านกลับไม่ได้ท าเช่นนั้น แต่กลับถามว่าพวกนางทานอาหารเย็นแล้วหรือยังนั่นแสดงให้เห็นว่า ในใจของท่านพ่อ สุขภาพของนางผู้เป็นลูกสาวส าคัญกว่าสิ่งอื่นใดทั้งหมด“ท่านพ่อ พวกข้าได้ทานอาหารระหว่างทางมาแล้ว ช่วงนี้สุขภาพของท่านเป็นอย่างไรบ้าง”ท่านเสนาบดีเฮ่อถอนหายใจอย่างขมขื่น “ร่างกายแก่ ๆ ของพ่อยังแข็งแรงดี แต่สถานการณ์ในเมืองหลวงตอนนี้แย่มาก เหตุใดพวกเจ้าจึงเลือกมาที่นี่ในเวลาเช่นนี้”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อค านึงถึงสถานะของสกุลโม่ที่ถูกเนรเทศการที่โม่จิ่วเยี่ยปรากฏตัวที่นี่อีกครั้ง จะต้องมีเรื่องส าคัญบางอย่างที่ต้องท าแน่นอนมาถึงจุดนี้แล้ว โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกว่าไม่จ าเป็นต้องปิดบังอะไรอีกโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อภรรยาของเขายังตั้งใจจะโน้มน้าวท่านพ่อตาให้ลาออกจากต าแหน่ง การที่เขาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับสกุลโม่ ก็อาจจะท าให้ท่านพ่อตาได้เห็นธาตุแท้ของจักรพรรดินีมากขึ้นขณะที่เขาก าลังจะเอ่ยปาก ก็ได้ยินเสียงดังวุ่นวายจากข้างนอกฝีเท้าของลุงเฟิงค่อนข้างเร็ว น่าจะอยู่ห่าง
