ๆ นั้นสรุปคือความเป็นความตายขึ้นอยู่กับการตัดสินใจเพียงครั้งเดียวของท่านเสนาบดีเฮ่อ
บางทีท่านเสนาบดีเฮ่ออาจคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะมีวันนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับขวดกระเบื้องเล็ก ๆ บนโต๊ะ เขาไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย“ข้าได้กล่าวไว้แล้ว คนที่เห็นต่างกันย่อมอยู่ร่วมกันไม่ได้ อีกทั้งชีวิตของข้านี้จะเป็นหรือตายก็มีเพียงองค์จักรพรรดิเท่านั้นที่จะตัดสินได้ แต่โบราณมา วังหลังไม่มีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง จักรพรรดินีรับค าสั่งจากผู้ใดกัน ถึงได้คิดจะเอาชีวิตของข้า?”ขันทีหลิวหัวเราะเยาะหยันสองครั้ง มือของเขาตบลงบนโต๊ะอย่างแรง“เฮ่อเยวียนหมิง เจ้าอย่าได้ดื้อดึง ในเมื่อเจ้าไม่ยอมดื่มสุราคารวะชอบสุราลงทัณฑ์ เมื่อเจ้าไม่เต็มใจเข้าร่วมกับฝ่ายของจักรพรรดินีข้าขอแนะน าว่าเจ้าอย่าได้ดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์ จงดื่มยาพิษบนโต๊ะนี้เสีย ด้วยวิธีนี้ จะไม่ท าให้ครอบครัวและข้ารับใช้ในจวนของเจ้าเดือดร้อน”
บทที่ 509 ไม่จ าเป็นต้องมีใครมาเดินบนเส้นทางสู่ยมโลกกับข้า
หลังจากฟังค าพูดของขันทีหลิว เฮ่อจือหร่านก็ตระหนักได้ถึงบางสิ่ง
ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาไม่พบข้ารับใช้แม้แต่คนเดียวตอนเข้ามาในจวน
แน่นอนว่าท่านพ่อคงคาดการณ์ไว้แล้วว่าจักรพรรดินีจะท าอะไรในที่สุด เพื่อไม่ให้เหล่าข้ารับใช้ต้องมาเดือดร้อน เขาจึงไล่ทุกคนออกไปก่อนหน้านี้
ลุงเฟิงเป็นข้อยกเว้น เขาจงรักภักดีต่อท่านพ่ออย่างสุดหัวใจ แม้รู้ว่าจะต้องตาย ก็ไม่คิดจะห
