่าปาที่มาจากเมืองหลวงนั้น ตอนนี้ร่างกายฟื้นตัวเกือบหมดแล้วน้องเก้าวางแผนจะจัดการอย่างไร”โจวเหล่าปาเป็นคนซื่อสัตย์ เขายังคงจดจ าเรื่องราวที่เฮ่อจือหร่านช่วยชีวิตเขาไว้ได้ ความรู้สึกหลงใหลในใจของเขาไม่ได้จางหายไปเลยแต่เขารู้ดีว่าเฮ่อจือหร่านได้แต่งงานไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ในการเดินทางกลับจากซีเป่ยไปเมืองหลวงครั้งนั้น เผิงวั่งก็ได้เตือนสติเขาหลายครั้งว่า เขาเป็นเพียงคางคกที่คิดจะกินเนื้อหงส์เท่านั้นถึงแม้ว่าเฮ่อจือหร่านจะยังไม่ได้แต่งงาน นางก็เป็นถึงบุตรสาวของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ เขาเป็นแค่โจวเหล่าปาไม่รู้จักที่ต ่าที่สูง แต่กลับกล้าคิดถึงบุตรสาวของท่านเสนาบดีเช่นนางโจวเหล่าปาไม่ใช่คนดื้อรั้นไม่ยอมฟังใคร สิ่งที่เผิงวั่งพูดมาทั้งหมดนั้น เขาก็เข้าใจดีเพียงแต่หัวใจที่คิดถึงดวงนี้ เป็นสิ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจควบคุมได้อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยมีความคิดที่ไม่ดีเลย เพียงแค่เก็บเฮ่อจือหร่านไว้ในใจอย่างเงียบ ๆ
หากไม่ใช่เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น เขาคงไม่มีโอกาสได้เจอเฮ่อจือหร่านอีกตลอดชีวิตแม้ว่าการมาซีเป่ยครั้งนี้ เขายังไม่ได้พบกับเฮ่อจือหร่าน แต่เมื่อคิดว่าระยะห่างระหว่างพวกเขานั้นใกล้กันเพียงนี้ หัวใจของเขาก็เริ่มควบคุมไม่อยู่เพื่อไม่ให้การปรากฏตัวของเขาสร้างความยุ่งยากให้กับเฮ่อจือหร่าน และในขณะเดียวกันก็ต้องการให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลายขึ้น แม้ว่าอาการบาดเจ็บจะดีขึ้นมากแล้ว เขาก็ยังคงอยู่แต่ใ
