ภ้แทบจะมีชีวิตไม่ต่างจากความตาย ร ่าไห้ทั้งวันทั้งคืน บัดนี้สกุลโม่ของเราผ่านความยากล าบากมานับพันครั้งจนในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ข้าไม่อยากให้เหตุการณ์ในอดีตต้องเกิดขึ้นอีก”“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ข้าได้แต่งงานและมีบุตรแล้ว อีกทั้งยังมีท่านพ่อท่านแม่ที่ข้าต้องดูแล ชีวิตของข้าไม่ได้เป็นของข้าเพียงผู้เดียวอีกต่อไป”“ก่อนที่จะท าสิ่งใดที่เสี่ยงอันตราย ข้าต้องค านึงถึงความปลอดภัยเป็นอันดับแรกเสมอ”“จิ่วเยี่ยพูดถูก สกุลโม่ของเราเคยประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่มาแล้ว บัดนี้ในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ไม่อาจทนรับการโจมตีใด ๆ ได้อีก เรื่องนี้จ าเป็นต้องวางแผนอย่างรอบคอบห้ามท าอะไรโดยประมาทเด็ดขาด”
ขณะที่โม่ฉิงกล่าว สายตาของเขาก็กวาดมองไปมาระหว่างบรรดาบุตรชายแต่ละคนดวงตาเช่นนี้คุ้นเคยเหลือเกินส าหรับบุรุษสกุลโม่ เมื่อก่อนบนสนามรบ เมื่อท่านพ่อนั่งอยู่ในกระโจมเรียกประชุมผู้ใต้บังคับบัญชาก็มีสายตาคมกริบเช่นนี้ในชั่วพริบตา บรรดาบุรุษสกุลโม่ต่างเตรียมพร้อมอย่างเคร่งเครียด เข้าสู่บทบาทในทันที่ ราวกับก าลังเตรียมพร้อมบนสนามรบเมื่อครั้งนั้นโม่ฉิงในตอนนี้ก็เข้าสู่บทบาทอย่างเป็นธรรมชาติ“จิ่วเยี่ย เวลานี้เจ้ามีกลยุทธ์รับมือที่ดีอะไรบ้าง?”“ท่านพ่อ ไม่ว่าพวกเราจะรับมืออย่างไร สิ่งส าคัญคือต้องรักษาความปลอดภัยของคนของเราเอง”“อืม เจ้าจงบอกวิธีการที่เจ้าคิดมาให้ข้าฟัง”ในขณะที่ทุกคนก
