ล้วนเป็นเรื่องที่บอกว่าจักรพรรดินีทรงรับเลี้ยงองค์ชายสี่โม่จิ่วเยี่ยส่งกระดาษคืนให้หนานรุ่ย แสร้งท าเป็นอ่านไม่เข้าใจ“จักรพรรดินีทรงรับเลี้ยงองค์ชายสี่ นี่เป็นเรื่องของราชส านักของพวกท่าน เหตุใดจึงต้องมาบอกข่าวนี้กับข้าด้วย?”ก็ไม่รู้ว่าหนานรุ่ยจะมองออกหรือไม่ว่าโม่จิ่วเยี่ยก าลังเล่นบทคนไม่รู้ เขาจึงกล่าวว่า“ก่อนที่หนานเหิงจะหายตัวไป ข้าก็พบว่าจักรพรรดินีจับตามองสกุลโม่อยู่ตลอด ต่อมาหนานเหิงหายตัวไป จักรพรรดินีทรงเสีย
โอกาสในการแข่งขัน จึงสงบลงไปมาก ข้าคิดว่าจักรพรรดินีจะไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวอีกแล้ว นึกไม่ถึงว่าจักรพรรดินีจะรับเลี้ยงองค์ชายสี่…”“นี่แสดงว่าจักรพรรดินีและตระกูลของจักรพรรดินีไม่ได้ละทิ้งความหวังในต าแหน่งนั้น ขุนนางทั้งราชส านักล้วนรู้ดีว่า คุณชายเก้ามีความสัมพันธ์อันดีกับหนานฉี ตอนนี้หนานฉีก าลังต้องการคนช่วยจักรพรรดินีจะต้องไม่ลังเลที่จะก าจัดทุกคนที่สามารถช่วยหนานฉีอย่างไม่ต้องสงสัย ข้าบอกข่าวนี้แก่ท่านก็เพราะหวังว่าหลังจากท่านได้รับรู้แล้วจะเตรียมตัวป้องกันไว้ล่วงหน้า”ไม่ว่าหนานรุ่ยจะบอกเรื่องนี้ด้วยความคิดอะไร โม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกขอบคุณเขามากเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก หากไม่ใช่เพราะเฟ่ยหนานอวี่ให้เสี่ยวไป๋น าข้อความมาให้เขา เกรงว่าเขาคงจะต้องได้รับข่าวจากหนานรุ่ยที่นี่“ขอบใจอารุ่ย ข้าจะระวังตัวมากขึ้น”หนานรุ่ยเห็นเขายังคงท าหน้าตาไม่แยแส คิดว่าเขาคงไม่ได้ใส่ใจเรื
