้โกหกและแค่ท าตามค าสั่งในจดหมาย เช่นนั้นการจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังจากปากเขาคงเป็นไปไม่ได้โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้สนใจค าวิงวอนของหวังหลิน ถึงอย่างไรเสียมารดากับบุตรสาวของอีกฝ่ายก็ไม่ได้อยู่ในมือเขา เมื่อครู่เขาก็แค่หลอกเท่านั้นดังนั้น เขาจึงหันไปมองเมิ่งไห่หนิง นอกเหนือจากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเมิ่งไห่หนิงแล้ว การกระท าของเขาในศาลก่อนหน้านี้ก็ดูจะไม่เหมาะสมเล็กน้อย อีกทั้งเมิ่งไห่หนิงก็ไม่ใช่คนไร้ความสามารถหากสอบสวนมาถึงขั้นนี้และอีกฝ่ายยังไม่รู้ว่าจะท าอย่างไรอีก ก็ไม่ต้องเป็นนายอ าเภอแล้วเมิ่งไห่หนิงพยักหน้าเบา ๆ ให้โม่จิ่วเยี่ย แล้วสั่งการว่า “เด็ก ๆ น าตัวเฉินอู่มา”
เฉินอู่ถูกน าตัวมาที่ศาลอีกครั้ง“เฉินอู่ ข้าจะถามเจ้า คนที่ให้เงินห้าร้อยต าลึงเพื่อปลอมตัวเป็นเถ้าแก่ถังกับเจ้า รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร เจ้าจงบอกมาให้ละเอียด”เฉินอู่ซื่อสัตย์กว่าหวังหลิน ทั้งเขายังคิดว่าตนเองไม่ได้ลงมือฆ่าใคร ปัญหาจึงไม่ร้ายแรงนัก เมื่อเห็นท่านนายอ าเภอถาม จึงเล่าทุกอย่างที่ตนเองเห็นออกมา“คนที่ให้เงินห้าร้อยต าลึงกับข้า อายุใกล้เคียงกับเถ้าแก่ถังตัวจริงคนเมื่อครู่ ทั้งคู่มีอายุประมาณยี่สิบปี เพียงแต่รูปร่างของเขาอ้วนกว่าเถ้าแก่ถังเล็กน้อย สวมเสื้อคลุมยาวสีม่วงเข้ม ผิวค่อนข้างคล ้า คิ้วหนาตาโต ส าเนียงพูดของเขาคล้ายกับคนที่มาจากเมืองมณฑล จริงด้วย หลังจากที่เขามอบเงินให้ข้าและจากไป พอมองจากด้านหลังก
