มือของเสี่ยวเอ้อร์ทั้งสี่คนหักสะบั้นทั้งหมด
บางทีพวกเสี่ยวเอ้อร์อาจจะประมาทเกินไป พอเห็นว่าคนสองคนตรงหน้าเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา จึงคิดว่าแค่ขู่ให้กลัวก็จะสามารถไล่พวกเขาไปได้
ใครจะรู้ว่าทั้งคู่กลับมีวรยุทธ์ เพียงแค่เคลื่อนไหวก็หักมือของพวกเขาได้ วรยุทธ์ของพวกเขาจะต้องเหนือกว่าแน่นอน
หากเป็นคนทั่วไป เพียงข้อมือถูกหักก็คงส่งเสียงร้องโหยหวนทว่าพวกเสี่ยวเอ้อร์กลับไม่ได้ท าเช่นนั้น หลังจากสบตากันครู่หนึ่ง
พวกเขาต่างใช้มือที่ไม่ได้รับบาดเจ็บหยิบมีดสั้นออกมาจากข้างเอวแล้วชี้ไปที่โม่จิ่วเยี่ยและโม่ชูหาน
จังหวะนั้นเหมือนคนในโรงเตี๊ยมก็ได้ยินเสียงความวุ่นวาย จึงทยอยออกมาตรวจสอบ
คนที่ออกมาไม่ได้แต่งตัวเหมือนเสี่ยวเอ้อร์ มองเพียงผิวเผิน พวกเขาสวมชุดสีเทาเหมือนกันหมด คล้ายกับคนเฝ้ายามของตระกูลใหญ่
คนเหล่านี้ถือดาบใหญ่เปล่งประกายในมือ เมื่อเห็นสถานการณ์ด้านนอกไม่ชอบมาพากล พวกเขาก็พากันยกดาบขึ้นไปทางโม่จิ่วเยี่ยและโม่ชูหาน
สองพี่น้องเคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้มามากแล้ว จึงไม่รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย
ชั่วพริบตานั้น ดาบใหญ่ก็พุ่งเข้าหาทั้งคู่พร้อมกัน
โม่จิ่วเยี่ยกับโม่ชูหานไม่ตื่นตระหนก ค่อย ๆ หลบไปด้านหลังจากนั้นก็กระโดดไปอยู่ด้านหลังของคนเหล่านั้น เพียงอึดใจก็สามารถเตะคนทั้งกลุ่มจนล้มลง
เสี่ยวเอ้อร์ที่คิดจะไล่พวกเขาออกไปเห็นอย่างนั้นจึงตะโกนเสียงดัง
“รีบมาช่วยกันเร็ว มีคนมาก่อเรื่อง!”
คนสิบกว่าคนกระโด
