คนอื่น จึงท าให้เขาจ าต้องท าเช่นนี้ อีกอย่าง ใครกันจะฆ่าคนกลางถนนแล้วถูกเจ้าหน้าที่ที่เดินผ่านมาจับได้?
นี่ชัดเจนว่าเป็นกับดักที่วางไว้ส าหรับถังหมิงรุ่ยหากไม่ใช่เพราะความเฉลียวฉลาดของเมิ่งไห่หนิง ค าให้การของหวังหลินและเฉินอู่ก็คงเพียงพอจะตัดสินความผิดฐานจ้างวานฆ่าคนให้เขาได้แล้วหลังจากถูกถาม อารมณ์ตื่นเต้นของถังหมิงรุ่ยก็หายวับไปในพริบตา เขาจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในช่วงเวลาที่ผ่านมาหลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ถังหมิงรุ่ยจึงเอ่ยว่า “หลังจากที่ครั้งก่อนข้าพาพวกนักเลงเหล่านั้นออกจากหมู่บ้านซีหลิ่งแล้ว เพื่อสั่งสอนพวกเขา ข้าจึงส่งคนไปที่ว่าการเมืองมณฑลโดยตรง และได้มอบของก านัลให้ท่านเจ้าเมือง ”“ท่านเจ้าเมืองสั่งลงโทษพวกเขาด้วยการโบยคนละยี่สิบไม้ และปรับเงินพวกเขาก่อนจะปล่อยตัวไป”“หลังจากนั้นข้าก็แทบไม่เห็นพวกเขามาเพ่นพ่านบนถนนอีกบ้านเมืองก็สงบสุขขึ้นมาก”“กระทั่งเมื่อห้าวันก่อน มีโรงเตี๊ยมสองแห่งชื่อ ‘จิงเซียนโหลว’เปิดกิจการบนถนนสายหลักสองสายของเมือง และคุณชายรองที่หายหน้าไปนานก็ปรากฏตัวพร้อมกับลูกน้องอีกไม่กี่คนของเขา”ฟังมาถึงตรงนี้ โม่จิ่วเยี่ยก็แทรกขึ้นมาว่า “เจ้าบอกว่าชื่อโรงเตี๊ยมนั้นคือจิงเซียนโหลวหรือ?”
“ถูกต้อง คือโรงเตี๊ยมจิงเซียนโหลว ตามที่ข้ารู้มา จิงเซียนโหลวมีสาขามากมายในราชวงศ์ต้าซุ่น เป็นโรงเตี๊ยมที่หรูหรา โดยทั่วไปแล้วชาวบ้านธรรมดาไม่สามารถจ่ายค่าอาหาร
