ของที่นั่นได้ อีกทั้งสาขาของโรงเตี๊ยมจิงเซียนโหลว ล้วนเปิดกิจการอยู่ในเมืองที่เจริญรุ่งเรือง ส าหรับพื้นที่ยากจนอย่างซีเป่ย แม้จะเป็นเมืองมณฑลข้าก็เกรงว่าคงไม่เหมาะกับการเปิดร้านแบบนี้ของพวกเขา” ถังหมิงรุ่ยอธิบายแม้ถังหมิงรุ่ยจะรู้จักจิงเซียนโหลว แต่ไม่เคยคิดว่าโรงเตี๊ยมใหญ่เช่นนี้จะมาเปิดร้านที่ซีเป่ย อีกทั้งยังไม่รู้ว่าเจ้าของตัวจริงคือใครอย่างไรก็ตาม จากประสบการณ์ทางการค้าของเขา คนที่สามารถเปิดโรงเตี๊ยมหรูหราเช่นนี้และมีสาขามากมายไปทั่วทุกที่เจ้าของตัวจริงจะต้องเป็นคนที่มีฐานะแน่นอน เพียงแต่เจ้าของคนนี้มีฐานะอะไร และมีต าแหน่งอะไร เขายังไม่รู้ถังหมิงรุ่ยไม่รู้ แต่โม่จิ่วเยี่ยกลับรู้“เจ้าของโรงเตี๊ยมจิงเซียนโหลว คือญาติสายรองของตระกูลฝั่งมารดาของจักรพรรดินีองค์ปัจจุบัน บิดาขององค์จักรพรรดินีคืออัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายเซวียชิง นอกจากนี้ นางยังมีญาติพี่น้องอีกหลายคนที่รับราชการอยู่ในราชส านัก”“กล่าวได้ว่า ตระกูลฝ่ายมารดาของจักรพรรดินีนั้นถือเป็นตระกูลใหญ่ในราชวงศ์ต้าซุ่น ตระกูลเช่นนี้ไม่เพียงต้องมีคนครองอ านาจ แต่
ยังต้องมีก าลังทรัพย์อันมหาศาลคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังด้วย และแหล่งที่มาของก าลังทรัพย์ที่ค ้าจุนตระกูลเซวียทั้งหมดก็คือเซวียจิ้นชวน เจ้าของจิงเซียนโหลว”เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับในหมู่ชนชั้นสูงที่เมืองหลวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่หนานฉีกับหนานเหิงต่างมีอิทธิพล พวกเขาก็ได้สืบหาภูม
