านหมายความว่าท่านพ่อกึกลับมาด้วยหรือ?”
บทที่ 396 ขอเพียงพวกท่านทุกคนยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว
พี่สามพูดอย่างขบขันเล็กน้อยว่า “เจ้าเด็กน้อย เจ้าก าลังคิดอะไรอยู่? พวกเราพี่น้องออกไปก็เพื่อตามหาท่านพ่อกับพี่ใหญ่พี่รองไม่ใช่หรือ ท่านพ่อย่อมต้องกลับมาด้วยกันแน่นอน”
เมื่อมองโม่หยวนเช่อที่ยังคงยืนงงอยู่ พี่สามก็พูดต่อไปว่า “ยังยืนอยู่อีก รีบไปเรียกคนในบ้านออกมาสิ”
โม่หยวนเช่อจึงได้สติ เขาไม่ทันได้ถามสถานการณ์ของบิดาก็หมุนตัววิ่งไปยังห้องของฮูหยินผู้เฒ่าทันที่
“ท่านแม่ ท่านพ่อกับพี่ใหญ่พี่รองกลับมาแล้ว…”
เสียงตะโกนนี้ ไม่เพียงแต่ฮูหยินผู้เฒ่าที่อยู่ในห้องจะได้ยิน แม้แต่บรรดาสะใภ้ที่ก าลังดูแลสวนผักอยู่ในลานด้านหลังก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
ชั่วพริบตานั้นประตูห้องของฮูหยินผู้เฒ่าก็ถูกผลักเปิดออกจากด้านใน
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นหญิงชราเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับจะบิน
“หยวนเช่อ เจ้าว่าอะไรนะ? ท่านพ่อกับพี่ใหญ่พี่รองของเจ้ากลับมาแล้วหรือ?”
โม่หยวนเช่อรีบเข้าไปประคองนางไว้ พร้อมทั้งชี้ไปยังที่รถม้าจอดอยู่ในลาน “ท่านแม่ดูสิ พวกเขาอยู่ตรงนั้น”
ฮูหยินผู้เฒ่าในตอนนี้น ้าตาคลอเบ้าจนสายตาพร่ามัว
อย่างไรก็ตาม นางยังคงแยกแยะได้ว่ามีชายร่างสูงใหญ่หลายคนยืนอยู่ใกล้รถม้า
นางเดินโซเซไปใกล้รถม้า ทันใดนั้นก็มีคนสองคนคุกเข่าลงตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
“ท่านแม่ ลูกชายอกตัญญูนัก ท าให้ท่านต้องเป็นห่วง…” พี่ใหญ่และพี่ร
